Zdjęcie: Jerzy Opioła · CC BY-SA 4.0 · źródło: Wikimedia Commons
Zdjęcie: James Lindsey · CC BY-SA 3.0 · źródło: Wikimedia Commons
Zdjęcie: Svencapoeira · CC BY-SA 4.0 · źródło: Wikimedia Commons
Zdjęcie: James K. Lindsey · CC BY-SA 3.0 · źródło: Wikimedia Commons
Mleczaj bagienny
Lactarius lacunarum
Mleczaj rosnący na podmokłych, bagiennych siedliskach, zwykle w towarzystwie wierzb. Niewielki, o wodnistym mleczku; wobec skąpych danych nie ma potwierdzonej wartości jadalnej.
Na co patrzeć
Sezon
W Polsce
3 stwierdzenia z Polski, z 2 województw — w bazie GBIF, która gromadzi m.in. obserwacje z iNaturalist i okazy z kolekcji zielnikowych.
Ostatnie: wrzesień 2025.
Najwięcej stwierdzeń: kujawsko-pomorskie (1), podlaskie (1).
Stan na 18 października 2026. Mapa pokazuje, gdzie grzyb zgłaszano, a nie gdzie rośnie — tam, gdzie mniej osób fotografuje grzyby, stwierdzeń jest mniej. Zobacz stwierdzenia w GBIF
Łatwo pomylić z
Podobne gatunki wskazane w opisach Wikipedii — sprawdź różnice, zanim zdecydujesz.
Mleczaj dębowy rośnie wyłącznie pod dębami, ma matowy, kasztanowobrązowy kapelusz, białe mleczko i charakterystyczny pluskwiakowy zapach. Mleczaj bagienny jest niewielki, wydziela wodniste mleczko i rośnie na podmokłych siedliskach, zwykle przy wierzbach.
Mleczaj łudzący jeszcze niedawno uchodził za odmianę mleczaja bagiennego. Pachnie pelargonią, a jego białe mleczko po kilku minutach żółknie; bagienny ma mleczko wodniste i rośnie na podmokłych miejscach przy wierzbach, a łudzący pod grabami i dębami.
Mleczaj pępówkowy jest drobniejszy od bagiennego i ma promieniście żyłkowany kapelusz z małym garbkiem; rośnie na torfowiskach wśród mchów przy brzozach i olchach. Mleczaj bagienny spotyka się na podmokłych siedliskach, zwykle pod wierzbami.
Podobne są też: Mleczaj siarkowy, Mleczaj złocisty
Więcej z kategorii Mleczaje
