Gatunek
Wróć do atlasu
warunkowo jadalny

Łysiczka niebieskozielona

Stropharia aeruginosa

Inne nazwy: Pierścieniak grynszpanowy, Pierścieniak niebieskozielony

Kapelusz 3–8 cm okryty grubą warstwą niebieskozielonego śluzu z białymi łuseczkami, w suszy blednie; blaszki od fioletowoszarych do czekoladowobrązowych, trzon z nietrwałym pierścieniem. Pospolita w lasach, zwłaszcza pod bukami, i w parkach. Jadalność sporna: bywa podawana jako jadalna po zdjęciu skórki, ale też jako trująca.

Kategoria
Łysiczka
Sezon
wrzesień – listopad
Siedlisko
las liściasty, las iglasty, łąka
Spód kapelusza
blaszki
Kapelusz
zielonawy

Na co patrzeć

Kolor kapelusza — zielonawy. Kształt i fakturę porównaj ze zdjęciami.
Spód kapelusza — blaszki. To pierwsza rzecz, którą warto sprawdzić.
Siedlisko — las liściasty, las iglasty, łąka. Zwróć uwagę na to, co rośnie w promieniu kilku metrów.
Owocowanie — od września do listopada.

Sezon

W Polsce

dolnośląskie: 13 stwierdzeńkujawsko-pomorskie: 4 stwierdzenialubelskie: 8 stwierdzeńlubuskie: 4 stwierdzeniałódzkie: 12 stwierdzeńmałopolskie: 20 stwierdzeńmazowieckie: 17 stwierdzeńopolskie: 0 stwierdzeńpodkarpackie: 2 stwierdzeniapodlaskie: 14 stwierdzeńpomorskie: 11 stwierdzeńśląskie: 18 stwierdzeńświętokrzyskie: 3 stwierdzeniawarmińsko-mazurskie: 7 stwierdzeńwielkopolskie: 33 stwierdzeniazachodniopomorskie: 15 stwierdzeń

302 stwierdzenia z Polski, z 15 województw — w bazie GBIF, która gromadzi m.in. obserwacje z iNaturalist i okazy z kolekcji zielnikowych.

Ostatnie: 4 października 2026. W ostatnich 30 dniach: 2 stwierdzenia — co jeszcze znaleziono.

Najwięcej stwierdzeń: wielkopolskie (33), małopolskie (20), śląskie (18).

Stan na 18 października 2026. Mapa pokazuje, gdzie grzyb zgłaszano, a nie gdzie rośnie — tam, gdzie mniej osób fotografuje grzyby, stwierdzeń jest mniej. Zobacz stwierdzenia w GBIF

Łatwo pomylić z

Podobne gatunki wskazane w opisach Wikipedii — sprawdź różnice, zanim zdecydujesz.

Łysiczka niebieskozielona (Stropharia aeruginosa)
Łysiczka niebieskozielona
Łysiczka niebieskawa (Stropharia caerulea)
Łysiczka niebieskawa

Łysiczka niebieskozielona jest bardziej zielona niż niebieska, ma grubą warstwę śluzu z licznymi białymi łuseczkami i ciemniejsze blaszki z białym ostrzem, a barwę traci wolniej. Łysiczka niebieskawa jest bardziej błękitna, mniej śliska i szybko blaknie do żółtawej.

CechaŁysiczka niebieskozielonaŁysiczka niebieskawa
Jadalnośćwarunkowo jadalnyniejadalny
Kolor kapeluszazielonawyzielonawy
Spód kapeluszablaszkiblaszki
Siedliskoliściasty, iglasty, łąkałąka, mieszany
Dokładne porównanie: Łysiczka niebieskozielona czy łysiczka niebieskawa? →
Łysiczka niebieskozielona (Stropharia aeruginosa)
Łysiczka niebieskozielona
Łysiczka zielononiebieska (Stropharia pseudocyanea)
Łysiczka zielononiebieska

Łysiczka zielononiebieska bardzo przypomina niebieskozieloną, ale jest mniejsza i delikatniejsza, z kapeluszem do 3 cm i szybko zanikającym pierścieniem; rośnie głównie na polanach i pastwiskach. Łysiczka niebieskozielona ma kapelusz do 8 cm okryty grubym śluzem i rośnie w lasach i parkach.

CechaŁysiczka niebieskozielonaŁysiczka zielononiebieska
Jadalnośćwarunkowo jadalnyniejadalny
Kolor kapeluszazielonawyzielonawy
Spód kapeluszablaszkiblaszki
Siedliskoliściasty, iglasty, łąkamieszany, łąka
Dokładne porównanie: Łysiczka niebieskozielona czy łysiczka zielononiebieska? →
Łysiczka niebieskozielona (Stropharia aeruginosa)
Łysiczka niebieskozielona
Lejkówka zielonawa (Clitocybe odora)
Lejkówka zielonawa

Młode lejkówki zielonawe można pomylić z łysiczką niebieskozieloną. Łysiczka ma kapelusz okryty grubym, niebieskozielonym śluzem z białymi łuseczkami, ciemniejące blaszki i pierścień na trzonie, a nie pachnie anyżem; lejkówka silnie pachnie anyżem i ma kremowe do zielonkawych blaszki.

CechaŁysiczka niebieskozielonaLejkówka zielonawa
Jadalnośćwarunkowo jadalnyjadalny
Kolor kapeluszazielonawyzielonawy
Spód kapeluszablaszkiblaszki
Siedliskoliściasty, iglasty, łąkaliściasty, iglasty

Więcej z kategorii Łysiczka

Cała kategoria: Łysiczka