
Zdjęcie: Strobilomyces · CC BY-SA 3.0 · źródło: Wikimedia Commons
Zdjęcie: Tom / Mushroom Observer · CC BY-SA 3.0 · źródło: Wikimedia Commons
Zdjęcie: Josip Skejo · CC BY 4.0 · źródło: Wikimedia Commons
Zdjęcie: Alan Rockefeller · CC BY 4.0 · źródło: Wikimedia Commons
Łysiczka zielononiebieska
Stropharia pseudocyanea
Inne nazwy: Pierścieniak zielononiebieski
Drobny, lepki kapelusz 1–3 cm z niewielkim garbkiem, białawy z błękitnymi do sinozielonych odcieniami, które z czasem płowieją do słomkowych; kruchy, niebieskawozielony trzon nosi błoniasty pierścień, szybko zanikający. Rośnie na ziemi w lesie, a także na polanach oraz pastwiskach; w Polsce rzadka.
Na co patrzeć
Sezon
W Polsce
8 stwierdzeń z Polski, z 4 województw — w bazie GBIF, która gromadzi m.in. obserwacje z iNaturalist i okazy z kolekcji zielnikowych.
Ostatnie: 2015 r..
Najwięcej stwierdzeń: wielkopolskie (4), dolnośląskie (1), kujawsko-pomorskie (1).
Stan na 18 października 2026. Mapa pokazuje, gdzie grzyb zgłaszano, a nie gdzie rośnie — tam, gdzie mniej osób fotografuje grzyby, stwierdzeń jest mniej. Zobacz stwierdzenia w GBIF
Łatwo pomylić z
Podobne gatunki wskazane w opisach Wikipedii — sprawdź różnice, zanim zdecydujesz.
Łysiczka zielononiebieska bardzo przypomina niebieskozieloną, ale jest mniejsza i delikatniejsza, z kapeluszem do 3 cm i szybko zanikającym pierścieniem; rośnie głównie na polanach i pastwiskach. Łysiczka niebieskozielona ma kapelusz do 8 cm okryty grubym śluzem i rośnie w lasach i parkach.
Łysiczka zielononiebieska jest smuklejsza i drobniejsza od niebieskawej, ma miękki, gąbczasty trzon i miąższ pachnący świeżym pieprzem. Niebieskawa ma większy, śliski kapelusz z tępym garbem, szybko blaknący do żółtawego, a jej miąższ pachnie kwaśno.


