
Zdjęcie: Strobilomyces · CC BY-SA 3.0 · źródło: Wikimedia Commons
Zdjęcie: BRainbow / Mushroom Observer · CC BY-SA 3.0 · źródło: Wikimedia Commons
Zdjęcie: Alexey Sergeev / Mushroom Observer · CC BY-SA 3.0 · źródło: Wikimedia Commons
Zdjęcie: David Whyte · CC BY-SA 4.0 · źródło: Wikimedia Commons
Pierścieniak wieńczony
Stropharia coronilla
Inne nazwy: Pierścieniak koroniasty
Kapelusz 2–4 cm, od białawego po bladoochrowy i żółtawy, w wilgoci lepki; blaszki bladoliliowe, potem purpurowofioletowe, a na białawym trzonie wąski, przylegający pierścień. Rośnie w trawie na łąkach, pastwiskach, w parkach i przy drogach. Jadalność sporna – bywa opisywany jako jadalny, ale i jako trujący; drobne pieczarki odróżniają wolne blaszki.
Na co patrzeć
Sezon
W Polsce
73 stwierdzenia z Polski, z 11 województw — w bazie GBIF, która gromadzi m.in. obserwacje z iNaturalist i okazy z kolekcji zielnikowych.
Ostatnie: 8 września 2026.
Najwięcej stwierdzeń: łódzkie (13), wielkopolskie (6), mazowieckie (4).
Stan na 18 października 2026. Mapa pokazuje, gdzie grzyb zgłaszano, a nie gdzie rośnie — tam, gdzie mniej osób fotografuje grzyby, stwierdzeń jest mniej. Zobacz stwierdzenia w GBIF
Łatwo pomylić z
Podobne gatunki wskazane w opisach Wikipedii — sprawdź różnice, zanim zdecydujesz.
Pierścieniak wieńczony ma podobnie jasny kapelusz, ale wyraźny, prążkowany pierścień, który nie jest lepki. Koprolubka łajnowa ma pierścień cienki i szybko znikający, a rośnie wprost na odchodach krów, koni i owiec, nie w samej trawie.
Polówka popękana ma większy, kremowobiały kapelusz, do 11 cm, z wiekiem pękający na poletka i z resztkami osłony na brzegu, a blaszki od białawych do oliwkowobrązowych. Pierścieniak wieńczony ma blaszki bladoliliowe, potem purpurowofioletowe, i wąski pierścień na trzonie.


