Gatunek
Wróć do atlasu
niejadalny

Łysiczka biaława

Stropharia albonitens

Inne nazwy: Pierścieniak białawy

Smukły grzyb o lepkim, początkowo czysto białym kapeluszu 1,5–4 cm, z wiekiem plamiście ochrowożółtym; blaszki od białawych przez szarawe do liliowobrązowych, a trzon poniżej pierścienia z jasnożółtymi łuseczkami. Rośnie w trawie w nadrzecznych olszynach, na łąkach i pastwiskach. Niejadalny; w Polsce zagrożony.

Kategoria
Łysiczka
Sezon
lipiec – październik
Siedlisko
łąka, las liściasty
Spód kapelusza
blaszki
Kapelusz
biały

Na co patrzeć

Barwa kapelusza — biały. Kształt i fakturę porównaj ze zdjęciami.
Spód kapelusza — blaszki. To pierwsza rzecz, którą warto sprawdzić.
Siedlisko — łąka, las liściasty. Zwróć uwagę na to, co rośnie w promieniu kilku metrów.
Owocowanie — od lipca do października.

Sezon

W Polsce

dolnośląskie: 1 stwierdzeniekujawsko-pomorskie: 0 stwierdzeńlubelskie: 0 stwierdzeńlubuskie: 0 stwierdzeńłódzkie: 0 stwierdzeńmałopolskie: 0 stwierdzeńmazowieckie: 0 stwierdzeńopolskie: 0 stwierdzeńpodkarpackie: 0 stwierdzeńpodlaskie: 0 stwierdzeńpomorskie: 0 stwierdzeńśląskie: 0 stwierdzeńświętokrzyskie: 0 stwierdzeńwarmińsko-mazurskie: 0 stwierdzeńwielkopolskie: 0 stwierdzeńzachodniopomorskie: 0 stwierdzeń

1 stwierdzenie z Polski, z 1 województwa — w bazie GBIF, która gromadzi m.in. obserwacje z iNaturalist i okazy z kolekcji zielnikowych.

Ostatnie: 2009 r..

Najwięcej stwierdzeń: dolnośląskie (1).

Stan na 18 października 2026. Mapa pokazuje, gdzie grzyb zgłaszano, a nie gdzie rośnie — tam, gdzie mniej osób fotografuje grzyby, stwierdzeń jest mniej. Zobacz stwierdzenia w GBIF

Więcej z kategorii Łysiczka

Cała kategoria: Łysiczka

Atlas pomaga zawęzić poszukiwania, ale nie zastąpi oceny grzyba na żywo. Nigdy nie jedz grzyba rozpoznanego wyłącznie z atlasu — w razie wątpliwości pokaż go grzyboznawcy w stacji sanepidu. Podejrzenie zatrucia: dzwoń na 112.