Częsta pomyłka
Łysiczka niebieskozielona czy łysiczka zielononiebieska?
Jak je odróżnić: cechy obu gatunków obok siebie, ich sezon i siedlisko.
warunkowo jadalny
niejadalnyŁysiczka zielononiebieska to gatunek niejadalny — bez wartości kulinarnej albo o niepewnej jadalności. W atlasie „niejadalny” nie znaczy „bezpieczny”: jeśli nie masz pewności, co znalazłeś, nie zbieraj go.
Także łysiczka niebieskozielona to gatunek tylko warunkowo jadalny — jadalny pod pewnym warunkiem albo budzący wątpliwości źródeł. Przeczytaj jego opis, zanim go zbierzesz.
Jak je odróżnić
Łysiczka zielononiebieska bardzo przypomina niebieskozieloną, ale jest mniejsza i delikatniejsza, z kapeluszem do 3 cm i szybko zanikającym pierścieniem; rośnie głównie na polanach i pastwiskach. Łysiczka niebieskozielona ma kapelusz do 8 cm okryty grubym śluzem i rośnie w lasach i parkach.
Cechy obok siebie
Sezon
Oba gatunki owocują od września do października — wtedy łatwo o pomyłkę.
Opisy
Łysiczka niebieskozielona
Kapelusz 3–8 cm okryty grubą warstwą niebieskozielonego śluzu z białymi łuseczkami, w suszy blednie; blaszki od fioletowoszarych do czekoladowobrązowych, trzon z nietrwałym pierścieniem. Pospolita w lasach, zwłaszcza pod bukami, i w parkach. Jadalność sporna: bywa podawana jako jadalna po zdjęciu skórki, ale też jako trująca.
Więcej o gatunku →Łysiczka zielononiebieska
Drobny, lepki kapelusz 1–3 cm z niewielkim garbkiem, białawy z błękitnymi do sinozielonych odcieniami, które z czasem płowieją do słomkowych; kruchy, niebieskawozielony trzon nosi błoniasty pierścień, szybko zanikający. Rośnie na ziemi w lesie, a także na polanach oraz pastwiskach; w Polsce rzadka.
Więcej o gatunku →Te gatunki zestawia artykuł Wikipedii: Stropharia aeruginosa (en). Wskazówki, jak je odróżnić, napisaliśmy własnymi słowami.