Częsta pomyłka
Łysiczka niebieskozielona czy łysiczka niebieskawa?
Jak je odróżnić: cechy obu gatunków obok siebie, ich sezon i siedlisko.
warunkowo jadalny
niejadalnyŁysiczka niebieskawa to gatunek niejadalny — bez wartości kulinarnej albo o niepewnej jadalności. W atlasie „niejadalny” nie znaczy „bezpieczny”: jeśli nie masz pewności, co znalazłeś, nie zbieraj go.
Także łysiczka niebieskozielona to gatunek tylko warunkowo jadalny — jadalny pod pewnym warunkiem albo budzący wątpliwości źródeł. Przeczytaj jego opis, zanim go zbierzesz.
Jak je odróżnić
Łysiczka niebieskozielona jest bardziej zielona niż niebieska, ma grubą warstwę śluzu z licznymi białymi łuseczkami i ciemniejsze blaszki z białym ostrzem, a barwę traci wolniej. Łysiczka niebieskawa jest bardziej błękitna, mniej śliska i szybko blaknie do żółtawej.
Cechy obok siebie
Sezon
Oba gatunki owocują od września do listopada — wtedy łatwo o pomyłkę.
Opisy
Łysiczka niebieskozielona
Kapelusz 3–8 cm okryty grubą warstwą niebieskozielonego śluzu z białymi łuseczkami, w suszy blednie; blaszki od fioletowoszarych do czekoladowobrązowych, trzon z nietrwałym pierścieniem. Pospolita w lasach, zwłaszcza pod bukami, i w parkach. Jadalność sporna: bywa podawana jako jadalna po zdjęciu skórki, ale też jako trująca.
Więcej o gatunku →Łysiczka niebieskawa
Śliski kapelusz 5–7 cm z tępym garbem, błękitny lub niebieskozielony, szybko blaknący do siarkowożółtego i kremowego; blaszki dojrzewają do purpurowobrązowych, a miąższ pachnie kwaśno. Rośnie w trawie na skrajach lasów, w parkach, ogrodach i na pastwiskach, chętnie przy pokrzywach. Nieszkodliwy, ale niejadalny.
Więcej o gatunku →Te gatunki zestawiają artykuły Wikipedii: Pierścieniak niebieskawy (pl), Stropharia caerulea (en), Pierścieniak grynszpanowy (pl), Stropharia aeruginosa (en). Wskazówki, jak je odróżnić, napisaliśmy własnymi słowami.