
Zdjęcie: Jason Hollinger / Mushroom Observer · CC BY-SA 3.0 · źródło: Wikimedia Commons
Zdjęcie: Richard Jacob · CC BY 4.0 · źródło: Wikimedia Commons
Zdjęcie: Sarah Culliton · CC BY 4.0 · źródło: Wikimedia Commons
Zdjęcie: pinonbistro · CC BY-SA 4.0 · źródło: Wikimedia Commons
Łuskwiak cytrynowy
Pholiota limonella
Jaskrawo- lub złotożółty, w wilgoci śliski kapelusz 4–12 cm, gęsto pokryty sterczącymi, stożkowatymi, rdzawymi łuseczkami; blaszki żółte, później brązowe. Rośnie na martwych i żywych drzewach liściastych, m.in. brzozach, bukach i grabach. Od łuskwiaka złotawego i tłustawego odróżnia go pewnie tylko wielkość zarodników; niejadalny.
Na co patrzeć
Sezon
W Polsce
37 stwierdzeń z Polski, z 9 województw — w bazie GBIF, która gromadzi m.in. obserwacje z iNaturalist i okazy z kolekcji zielnikowych.
Ostatnie: październik 2025.
Najwięcej stwierdzeń: zachodniopomorskie (8), łódzkie (6), mazowieckie (4).
Stan na 18 października 2026. Mapa pokazuje, gdzie grzyb zgłaszano, a nie gdzie rośnie — tam, gdzie mniej osób fotografuje grzyby, stwierdzeń jest mniej. Zobacz stwierdzenia w GBIF
Łatwo pomylić z
Podobne gatunki wskazane w opisach Wikipedii — sprawdź różnice, zanim zdecydujesz.
Opieńkę ciemną zdarza się mylić z łuskwiakiem cytrynowym. Opieńka ma cielisty do czerwonobrązowego kapelusz z czarnobrązowymi łuskami i gruby, biały pierścień, a łuskwiak – jaskrawożółty, śliski kapelusz z rdzawymi, sterczącymi łuseczkami. Opieńka na surowo jest trująca.
Łuskwiaki cytrynowy i tłustawy mają te same cechy widoczne gołym okiem – żółty, śliski kapelusz z rdzawymi łuskami – i pewnie rozróżnia je dopiero wielkość zarodników pod mikroskopem. Czasem pomaga podłoże: tłustawy rośnie często wysoko na pniach buków przy dziuplach, cytrynowy m.in. na brzozach.
Łuskwiak złotawy i cytrynowy są niemal identyczne: oba mają złotożółty, lepki kapelusz z rdzawymi łuskami i rosną na drzewach liściastych. Różnią się tylko zarodnikami, widocznymi pod mikroskopem; złotawy jest w Polsce pospolity.
Podobne są też: Łuskwiak brunatnołuseczkowy


