
Zdjęcie: Annie Weissman · CC BY 4.0 · źródło: Wikimedia Commons
Zdjęcie: Hamilton / Mushroom Observer · CC BY-SA 3.0 · źródło: Wikimedia Commons
Zdjęcie: Paul Derbyshire / Mushroom Observer · CC BY-SA 3.0 · źródło: Wikimedia Commons
Zdjęcie: Jerzy Opioła · CC BY-SA 4.0 · źródło: Wikimedia Commons
Łuskwiak żółty
Pholiota alnicola
Inne nazwy: Płomiennik żółty
Kapelusz 3–8 cm, słomkowocytrynowy do zielonkawożółtego, w wilgoci śliski i lepki, zwykle gładki; blaszki żółte, później rdzawobrązowe, a trzon żółtawy z rdzawą nasadą i nietrwałą strefą pierścieniową. Rośnie na martwym drewnie drzew liściastych, głównie olch, w łęgach, olsach i parkach. Miąższ bladożółty, bez wyraźnego smaku; niejadalny.
Na co patrzeć
Sezon
W Polsce
50 stwierdzeń z Polski, z 8 województw — w bazie GBIF, która gromadzi m.in. obserwacje z iNaturalist i okazy z kolekcji zielnikowych.
Ostatnie: październik 2025.
Najwięcej stwierdzeń: wielkopolskie (17), dolnośląskie (3), pomorskie (3).
Stan na 18 października 2026. Mapa pokazuje, gdzie grzyb zgłaszano, a nie gdzie rośnie — tam, gdzie mniej osób fotografuje grzyby, stwierdzeń jest mniej. Zobacz stwierdzenia w GBIF
Łatwo pomylić z
Podobne gatunki wskazane w opisach Wikipedii — sprawdź różnice, zanim zdecydujesz.
Łuskwiak żółtawy jest w polskiej literaturze uznawany za synonim łuskwiaka żółtego, a w każdym razie jest do niego najbardziej podobny. Łuskwiak żółty ma słomkowocytrynowy, śliski, zwykle gładki kapelusz i rośnie na martwym drewnie, głównie olch.
Łuskwiak ognisty ma kapelusz w całości pokryty dużymi, żółtymi łuskami zwisającymi z brzegu, a łuskwiak żółty – zwykle gładki, śliski kapelusz słomkowocytrynowy do zielonkawożółtego. Żółty rośnie na drewnie olch i innych drzew liściastych, ognisty na pniakach sosen i świerków.
Łuskwiak żółty jest jaśniejszy od śliskiego – słomkowocytrynowy do zielonkawożółtego – ma niewiele łusek i rośnie na drewnie olch. Śliski ma ciemnopomarańczowy do brązowoczerwonego kapelusz i wyrasta w ściółce lasów.


