
Zdjęcie: Горбунова М.С. · CC BY-SA 4.0 · źródło: Wikimedia Commons
Zdjęcie: James Lindsey · CC BY-SA 3.0 · źródło: Wikimedia Commons
Zdjęcie: James K. Lindsey · CC BY-SA 3.0 · źródło: Wikimedia Commons
Zdjęcie: James Lindsey · CC BY-SA 3.0 · źródło: Wikimedia Commons
Łuskwiak śliski
Pholiota lubrica
Kapelusz 4–8 cm, ciemnopomarańczowy do brązowoczerwonego, w wilgoci bardzo śliski, u młodych z białawymi łuseczkami i resztkami osłony na brzegu. Blaszki kremowe, później oliwkowe do tytoniowobrązowych. Miąższ pachnie przyjemnie, lecz smakuje gorzko. Rośnie w ściółce lasów liściastych i iglastych, czasem na nadpalonych szczątkach drewna; niejadalny.
Na co patrzeć
Sezon
W Polsce
6 stwierdzeń z Polski, z 3 województw — w bazie GBIF, która gromadzi m.in. obserwacje z iNaturalist i okazy z kolekcji zielnikowych.
Ostatnie: 2017 r.
Najwięcej stwierdzeń: łódzkie (2), podkarpackie (2), podlaskie (2).
Stan na 18 października 2026. Mapa pokazuje, gdzie grzyb zgłaszano, a nie gdzie rośnie — tam, gdzie mniej osób fotografuje grzyby, stwierdzeń jest mniej. Zobacz stwierdzenia w GBIF
Łatwo pomylić z
Podobne gatunki wskazane w opisach Wikipedii — sprawdź różnice, zanim zdecydujesz.
Łuskwiak śliski ma rdzawobrązowe do brązowoczerwonych odcienie i bardzo śliski, ciemnopomarańczowy kapelusz. Słomkowy jest jasny – kremowy do beżowego z żółtawym lub zielonkawym odcieniem – i wyrasta z zakopanego drewna, jakby z ziemi.
Łuskwiak wypaleniskowy ma bardziej żółty kapelusz i ząbkowane ostrza blaszek, a masowo wyrasta na pogorzeliskach. Śliski jest ciemnopomarańczowy do brązowoczerwonego i rośnie w ściółce, choć czasem także na nadpalonych szczątkach drewna.
Łuskwiak złotawy ma blady trzon i złotożółty kapelusz z przylegającymi łatkami, a rośnie kępami na pniach drzew liściastych. Śliski jest ciemnopomarańczowy do brązowoczerwonego, bardzo śliski i wyrasta w ściółce; pewną różnicę pokazują też zarodniki pod mikroskopem.
Podobne są też: Łuskwiak żółty


