Zdjęcie: Аимаина хикари · Public domain · źródło: Wikimedia Commons
Zdjęcie: Tatiana Bulyonkova from Novosibirsk, Russia · CC BY-SA 2.0 · źródło: Wikimedia Commons
Zdjęcie: jacilluch · CC BY-SA 2.0 · źródło: Wikimedia Commons
Zdjęcie: walt sturgeon / Mushroom Observer · CC BY-SA 3.0 · źródło: Wikimedia Commons
Łuskwiak wypaleniskowy
Pholiota highlandensis
Inne nazwy: Łuskwiak zgliszczowy
Najpospolitszy grzyb pogorzelisk – po pożarach masowo wyrasta na spalonej ziemi i zwęglonym drewnie, głównie w borach, od kwietnia do listopada. Kapelusz 1,5–5 cm, żółtooliwkowy, pomarańczowy do mięsnobrązowego, w wilgoci śliski; trzon jasnożółtawy z żółtymi łuseczkami, a miąższ lekko gorzkawy. Niejadalny.
Na co patrzeć
Sezon
W Polsce
26 stwierdzeń z Polski, z 6 województw — w bazie GBIF, która gromadzi m.in. obserwacje z iNaturalist i okazy z kolekcji zielnikowych.
Ostatnie: 2019 r..
Najwięcej stwierdzeń: małopolskie (5), dolnośląskie (3), podlaskie (1).
Stan na 18 października 2026. Mapa pokazuje, gdzie grzyb zgłaszano, a nie gdzie rośnie — tam, gdzie mniej osób fotografuje grzyby, stwierdzeń jest mniej. Zobacz stwierdzenia w GBIF
Łatwo pomylić z
Podobne gatunki wskazane w opisach Wikipedii — sprawdź różnice, zanim zdecydujesz.
Łuskwiak wypaleniskowy jest mniejszy, z bardziej brązowym kapeluszem, i masowo wyrasta na pogorzeliskach – na spalonej ziemi i zwęglonym drewnie. Dwubarwny rośnie na martwym drewnie, trocinach i zrębkach, a jego czerwonobrązowy kapelusz ma wyraźnie żółty brzeg.
Łuskwiak wypaleniskowy ma bardziej żółty kapelusz i ząbkowane ostrza blaszek, a masowo wyrasta na pogorzeliskach. Śliski jest ciemnopomarańczowy do brązowoczerwonego i rośnie w ściółce, choć czasem także na nadpalonych szczątkach drewna.
Więcej z kategorii Łuskwiaki
