Zdjęcie: Holger Krisp · CC BY 3.0 · źródło: Wikimedia Commons
Zdjęcie: Alan Rockefeller · CC BY 4.0 · źródło: Wikimedia Commons
Zdjęcie: (c) Alex, some rights reserved (CC BY) · CC BY 4.0 · źródło: Wikimedia Commons
Zdjęcie: James Lindsey · CC BY-SA 3.0 · źródło: Wikimedia Commons
Łuskwiak dwubarwny
Pholiota spumosa
Kapelusz 3–8 cm, w wilgoci śliski i czerwonobrązowy z wyraźnie żółtym brzegiem, po wyschnięciu płowy. Trzon silnie włóknisto-łuskowaty, u góry zielonkawożółty, niżej rdzawy, a miąższ w kapeluszu żółty. Rośnie na martwym drewnie, trocinach i zrębkach, zwłaszcza w borach sosnowych, przez cały sezon po deszczach; w Polsce dość częsty, niejadalny.
Na co patrzeć
Sezon
W Polsce
14 stwierdzeń z Polski, z 5 województw — w bazie GBIF, która gromadzi m.in. obserwacje z iNaturalist i okazy z kolekcji zielnikowych.
Ostatnie: 2019 r..
Najwięcej stwierdzeń: podkarpackie (2), wielkopolskie (2), małopolskie (1).
Stan na 18 października 2026. Mapa pokazuje, gdzie grzyb zgłaszano, a nie gdzie rośnie — tam, gdzie mniej osób fotografuje grzyby, stwierdzeń jest mniej. Zobacz stwierdzenia w GBIF
Łatwo pomylić z
Podobne gatunki wskazane w opisach Wikipedii — sprawdź różnice, zanim zdecydujesz.
Łuskwiak szafranowoczerwony ma gładki, żywo pomarańczowoczerwony kapelusz, trzon zakorzeniony w spróchniałym drewnie i miąższ czerniejący po uszkodzeniu. Dwubarwny ma czerwonobrązowy, śliski kapelusz z wyraźnie żółtym brzegiem i silnie włóknisto-łuskowaty trzon.
Łuskwiak wypaleniskowy jest mniejszy, z bardziej brązowym kapeluszem, i masowo wyrasta na pogorzeliskach – na spalonej ziemi i zwęglonym drewnie. Dwubarwny rośnie na martwym drewnie, trocinach i zrębkach, a jego czerwonobrązowy kapelusz ma wyraźnie żółty brzeg.
Więcej z kategorii Łuskwiaki
