Zdjęcie: Gerhard Koller / Mushroom Observer · CC BY-SA 3.0 · źródło: Wikimedia Commons
Zdjęcie: Dietmar Rabich · CC BY-SA 4.0 · źródło: Wikimedia Commons
Zdjęcie: Björn Sothmann · CC BY-SA 4.0 · źródło: Wikimedia Commons
Zdjęcie: Markri · CC BY-SA 3.0 · źródło: Wikimedia Commons
Łuskwiak brunatnołuseczkowy
Pholiota jahnii
Kapelusz 4–12 cm, śliski, złotożółty do ochrowego, z nielicznymi pomarańczowobrązowymi łuskami i nagim, ciemniejszym środkiem; trzon u góry żółty, niżej gęsto rdzawo łuskowaty, z szybko znikającym pierścieniem. Miąższ ma cierpki smak. Rośnie pojedynczo lub kępkami, głównie na wierzbach. W Polsce wykazany dopiero w 2019 roku; niejadalny.
Na co patrzeć
Sezon
W Polsce
4 stwierdzenia z Polski, z 3 województw — w bazie GBIF, która gromadzi m.in. obserwacje z iNaturalist i okazy z kolekcji zielnikowych.
Ostatnie: 2020 r.
Najwięcej stwierdzeń: zachodniopomorskie (2), podkarpackie (1), podlaskie (1).
Stan na 18 października 2026. Mapa pokazuje, gdzie grzyb zgłaszano, a nie gdzie rośnie — tam, gdzie mniej osób fotografuje grzyby, stwierdzeń jest mniej. Zobacz stwierdzenia w GBIF
Łatwo pomylić z
Podobne gatunki wskazane w opisach Wikipedii — sprawdź różnice, zanim zdecydujesz.
Łuskwiak cytrynowy ma kapelusz bardzo oślizły i gęsto pokryty sterczącymi, rdzawymi łuseczkami, a najchętniej rośnie na brzozach i olchach. Brunatnołuseczkowy ma tylko nieliczne pomarańczowobrązowe łuski i nagi środek kapelusza, a wyrasta głównie na wierzbach.
Łuskwiak nastroszony ma suchy, nie śliski kapelusz, gęsto pokryty odstającymi, nastroszonymi łuskami, i rośnie kępami u podstawy pni. Brunatnołuseczkowy ma kapelusz śliski, złotożółty, z nielicznymi łuskami i nagim środkiem.
Łuskwiak tłustawy ma śliski nie tylko kapelusz, ale i trzon, i rośnie głównie na bukach, często wysoko na pniach przy dziuplach. Brunatnołuseczkowy ma trzon niżej gęsto rdzawo łuskowaty, z szybko znikającym pierścieniem, i wyrasta przeważnie na wierzbach.
Więcej z kategorii Łuskwiaki
