Zdjęcie: Rob Hille · CC BY-SA 3.0 · źródło: Wikimedia Commons
Zdjęcie: Michel Langeveld · CC BY 4.0 · źródło: Wikimedia Commons
Zdjęcie: Gerhard Koller / Mushroom Observer · CC BY-SA 3.0 · źródło: Wikimedia Commons
Zdjęcie: Archenzo · CC BY-SA 3.0 · źródło: Wikimedia Commons
Łuskwiak wierzbowy
Pholiota conissans
Niewielki łuskwiak terenów podmokłych, rozwijający się na obumarłych szczątkach sitów, sitowia, pałki i trzciny, rzadziej na butwiejącym drewnie wierzb i olch. Kapelusz 1,5–4 cm, ochrowy do brązowego, jaśniejszy na brzegu, z białawymi włókienkami osłony; blaszki kremowoszare, potem czerwonobrązowe. W Polsce zagrożony wymarciem.
Na co patrzeć
Sezon
W Polsce
11 stwierdzeń z Polski, z 6 województw — w bazie GBIF, która gromadzi m.in. obserwacje z iNaturalist i okazy z kolekcji zielnikowych.
Ostatnie: grudzień 2025.
Najwięcej stwierdzeń: kujawsko-pomorskie (4), zachodniopomorskie (2), lubuskie (1).
Stan na 18 października 2026. Mapa pokazuje, gdzie grzyb zgłaszano, a nie gdzie rośnie — tam, gdzie mniej osób fotografuje grzyby, stwierdzeń jest mniej. Zobacz stwierdzenia w GBIF
Łatwo pomylić z
Podobne gatunki wskazane w opisach Wikipedii — sprawdź różnice, zanim zdecydujesz.
Łuskwiaki słomkowy i wierzbowy są bardzo podobne zarówno gołym okiem, jak i pod mikroskopem, a część stanowisk wierzbowego to pewnie pomylony słomkowy. Najłatwiej rozróżnić je po siedlisku: wierzbowy rośnie w miejscach podmokłych na szczątkach sitów, pałki i trzciny, a słomkowy na zakopanym drewnie.
Więcej z kategorii Łuskwiaki
