Zdjęcie: James K. Lindsey · CC BY-SA 3.0 · źródło: Wikimedia Commons
Zdjęcie: Игорь Лебединский · CC BY 3.0 · źródło: Wikimedia Commons
Zdjęcie: Jerzy Opioła · CC BY-SA 4.0 · źródło: Wikimedia Commons
Zdjęcie: Игоревич · Public domain · źródło: Wikimedia Commons
Gołąbek podpalany
Russula adusta
Duży, twardy kapelusz przechodzący od białawego przez brudnobrązowy do niemal czarnego w centrum; uszkodzony miąższ bardzo powoli czerwienieje, a dopiero po wielu godzinach czernieje. Technicznie jadalny, choć rzadko zbierany; rośnie na kwaśnych glebach pod sosnami i świerkami.
Na co patrzeć
Sezon
W Polsce
180 stwierdzeń z Polski, z 14 województw — w bazie GBIF, która gromadzi m.in. obserwacje z iNaturalist i okazy z kolekcji zielnikowych.
Ostatnie: 30 sierpnia 2026.
Najwięcej stwierdzeń: wielkopolskie (44), łódzkie (10), śląskie (9).
Stan na 18 października 2026. Mapa pokazuje, gdzie grzyb zgłaszano, a nie gdzie rośnie — tam, gdzie mniej osób fotografuje grzyby, stwierdzeń jest mniej. Zobacz stwierdzenia w GBIF
Łatwo pomylić z
Podobne gatunki wskazane w opisach Wikipedii — sprawdź różnice, zanim zdecydujesz.
Gołąbek podpalany ma bledszy brzeg kapelusza, a jego przecięty miąższ zabarwia się wolniej i słabiej, jasnoróżowo; jest też mniej ostry. Gołąbek gęstoblaszkowy ma gęste blaszki, które po uciśnięciu czerwienieją, a potem czernieją. Podpalany jest jadalny, gęstoblaszkowy niejadalny.
Gołąbek podpalany jest zwykle jaśniejszy, a jego uszkodzony miąższ najpierw czerwienieje i dopiero po wielu godzinach czernieje. Gołąbek białoczarny ma gęstsze blaszki i czernieje od razu, bez czerwonej fazy; jest też dużo rzadszy. Podpalany jest jadalny, białoczarny niejadalny.
Gołąbek czarniawy ma rzadkie, grube blaszki, a jego przecięty miąższ najpierw czerwienieje, potem czernieje. U gołąbka podpalanego kapelusz jest bledszy przy brzegu, a uszkodzony miąższ czerwienieje bardzo powoli i czernieje dopiero po wielu godzinach.
Więcej z kategorii Gołąbki
