Zdjęcie: Björn S... · CC BY-SA 2.0 · źródło: Wikimedia Commons
Zdjęcie: User:Luridiformis · CC BY 3.0 · źródło: Wikimedia Commons
Zdjęcie: Lukas from London, England · CC BY-SA 2.0 · źródło: Wikimedia Commons
Zdjęcie: Strobilomyces · CC BY-SA 4.0 · źródło: Wikimedia Commons
Gołąbek ciemnopurpurowy
Russula atropurpurea
Kapelusz ciemnoczerwony do purpurowego, czasem niemal czarnoczerwony, miąższ szczypiący w smaku, zwłaszcza u młodych owocników. Częsty w lasach z sosną lub dębem.
Na co patrzeć
Sezon
W Polsce
23 stwierdzenia z Polski, z 4 województw — w bazie GBIF, która gromadzi m.in. obserwacje z iNaturalist i okazy z kolekcji zielnikowych.
Ostatnie: listopad 2025.
Najwięcej stwierdzeń: śląskie (3), zachodniopomorskie (3), małopolskie (1).
Stan na 18 października 2026. Mapa pokazuje, gdzie grzyb zgłaszano, a nie gdzie rośnie — tam, gdzie mniej osób fotografuje grzyby, stwierdzeń jest mniej. Zobacz stwierdzenia w GBIF
Łatwo pomylić z
Podobne gatunki wskazane w opisach Wikipedii — sprawdź różnice, zanim zdecydujesz.
Niektóre formy gołąbka ciemnopurpurowego przypominają gołąbka czerwonofioletowego. Czerwonofioletowy ma jednak cytrynowożółte blaszki i miąższ, silnie piecze i pojawia się późną jesienią pod sosnami; ciemnopurpurowy bywa ciemnoczerwony do niemal czarnoczerwonego.
Gołąbek ciemnopurpurowy nie ma garbka — jego kapelusz jest zwykle wklęsły — i rośnie raczej w lasach liściastych. Gołąbek błękitny przez całe życie zachowuje niski garbek na środku kapelusza i rośnie pod sosnami. Ciemnopurpurowy jest jadalny; błękitny nie jest trujący, ale się go nie zbiera.
Gołąbek ciemnopurpurowy ma nieco palący miąższ i pofałdowany, ciemnoczerwony do purpurowego kapelusz. Gołąbek brunatnofioletowy ma ochrowe blaszki, gładki kapelusz, a jego miąższ po przecięciu żółknie, zwłaszcza w trzonie. Oba są jadalne.
Więcej z kategorii Gołąbki
