Zdjęcie: Dragonòt · CC BY-SA 3.0 · źródło: Wikimedia Commons
Zdjęcie: Th.Kuhnigk · CC BY-SA 3.0 · źródło: Wikimedia Commons
Zdjęcie: Björn S... · CC BY-SA 2.0 · źródło: Wikimedia Commons
Zdjęcie: Strobilomyces · CC BY-SA 3.0 · źródło: Wikimedia Commons
Włośnianka korzeniasta
Hebeloma radicosum
Kapelusz 5–14 cm, ochrowy do czerwonobrązowego, w wilgoci bardzo śluzowaty, z przylegającymi resztkami osłony. Trzon z trwałym, białawym pierścieniem, niżej łuskowaty, przechodzi w korzeń sięgający ok. 10 cm w głąb ziemi; zapach migdałowy. Rośnie przy korzeniach i pniakach buków i dębów w lasach liściastych i mieszanych. Grzyb trujący.
Na co patrzeć
Sezon
W Polsce
41 stwierdzeń z Polski, z 11 województw — w bazie GBIF, która gromadzi m.in. obserwacje z iNaturalist i okazy z kolekcji zielnikowych.
Ostatnie: 7 września 2026.
Najwięcej stwierdzeń: małopolskie (6), zachodniopomorskie (5), łódzkie (4).
Stan na 18 października 2026. Mapa pokazuje, gdzie grzyb zgłaszano, a nie gdzie rośnie — tam, gdzie mniej osób fotografuje grzyby, stwierdzeń jest mniej. Zobacz stwierdzenia w GBIF
Łatwo pomylić z
Podobne gatunki wskazane w opisach Wikipedii — sprawdź różnice, zanim zdecydujesz.
Trującą włośniankę korzeniastą bierze się czasem za gąskę sosnową, bo ma zbliżone barwy, a młode owocniki też mają osłonę blaszek. Włośnianka ma jednak trzon przechodzący w długi korzeń wnikający w ziemię, szare blaszki i zapach marcepanu lub migdałów.
Obie mają trzon przechodzący w korzeń, ale łysiczka korzeniasta jest smuklejsza, rośnie kępkami na pniakach i ma ostry zapach przypominający jodoform. Trująca włośnianka korzeniasta ma śluzowaty kapelusz do 14 cm, trwały pierścień i migdałową woń, a korzeń zapuszcza w ziemię przy bukach i dębach.
Włośnianka korzeniasta ma trzon z trwałym pierścieniem, przechodzący w długi korzeń, i pachnie migdałami. Włośnianka rosista nie ma takiego korzenia, jej blaszki w wilgoci płaczą jasnymi kroplami, a miąższ pachnie rzodkwią. Obie są trujące.
Więcej z kategorii Pozostałe
