Zdjęcie: User:Strobilomyces · CC BY-SA 3.0 · źródło: Wikimedia Commons
Zdjęcie: Hamilton / Mushroom Observer · CC BY-SA 3.0 · źródło: Wikimedia Commons
Zdjęcie: Byrain / Mushroom Observer · CC BY-SA 3.0 · źródło: Wikimedia Commons
Zdjęcie: Igor / Mushroom Observer · CC BY-SA 3.0 · źródło: Wikimedia Commons
Włośnianka rosista
Hebeloma crustuliniforme
Kapelusz 4–8 cm, kremowy do ochrowego, w wilgoci mazisty. Gęste, szaroochrowe blaszki w wilgotną pogodę „płaczą” jasnymi kroplami; miąższ pachnie rzodkwią i zwykle jest gorzki. Bardzo pospolita od maja do listopada w lasach, parkach i przy drogach. Trująca – nawet niegorzkie młode owocniki wywołują dolegliwości żołądkowo-jelitowe.
Na co patrzeć
Sezon
W Polsce
136 stwierdzeń z Polski, z 11 województw — w bazie GBIF, która gromadzi m.in. obserwacje z iNaturalist i okazy z kolekcji zielnikowych.
Ostatnie: listopad 2025.
Najwięcej stwierdzeń: wielkopolskie (31), łódzkie (7), zachodniopomorskie (6).
Stan na 18 października 2026. Mapa pokazuje, gdzie grzyb zgłaszano, a nie gdzie rośnie — tam, gdzie mniej osób fotografuje grzyby, stwierdzeń jest mniej. Zobacz stwierdzenia w GBIF
Łatwo pomylić z
Podobne gatunki wskazane w opisach Wikipedii — sprawdź różnice, zanim zdecydujesz.
Włośnianki ochrowobiałej nie da się gołym okiem odróżnić od trującej włośnianki rosistej – różnią się dopiero pod mikroskopem, a wiele okazów rosistej to w istocie ochrowobiała. Obie mają kremowe, w wilgoci lepkie kapelusze i blaszki z kropelkami na ostrzach.
Włośnianka korzeniasta ma trzon z trwałym pierścieniem, przechodzący w długi korzeń, i pachnie migdałami. Włośnianka rosista nie ma takiego korzenia, jej blaszki w wilgoci płaczą jasnymi kroplami, a miąższ pachnie rzodkwią. Obie są trujące.
Więcej z kategorii Pozostałe
