Zdjęcie: Holger Krisp · CC BY 3.0 · źródło: Wikimedia Commons
Zdjęcie: Pau Cabot · CC BY-SA 3.0 · źródło: Wikimedia Commons
Zdjęcie: Jerzy Opioła · CC BY-SA 4.0 · źródło: Wikimedia Commons
Zdjęcie: Svencapoeira · CC BY-SA 4.0 · źródło: Wikimedia Commons
Szaraczek świerkowy
Boletopsis leucomelaena
Kapelusz 4–15 cm, nieregularny i pofalowany, długo z podwiniętym brzegiem, od brązowordzawego po siwoczarny; białe lub siwobiałe pory, twardy trzon w kolorze kapelusza, czasem z pomarańczowym nalotem u nasady, i gruby, biały miąższ. Rośnie na ziemi w górskich borach świerkowych; w Polsce bardzo rzadki i zagrożony wymarciem.
Na co patrzeć
Sezon
W Polsce
3 stwierdzenia z Polski, z 2 województw — w bazie GBIF, która gromadzi m.in. obserwacje z iNaturalist i okazy z kolekcji zielnikowych.
Ostatnie: 2010 r.
Najwięcej stwierdzeń: łódzkie (1), małopolskie (1).
Stan na 18 października 2026. Mapa pokazuje, gdzie grzyb zgłaszano, a nie gdzie rośnie — tam, gdzie mniej osób fotografuje grzyby, stwierdzeń jest mniej. Zobacz stwierdzenia w GBIF
Łatwo pomylić z
Podobne gatunki wskazane w opisach Wikipedii — sprawdź różnice, zanim zdecydujesz.
Szaraczek świerkowy bywa brany za naziemka białawego. Szaraczek ma kapelusz od brązowordzawego po siwoczarny, długo podwinięty brzeg i twardy trzon w kolorze kapelusza, a naziemek jest białawy do ochrowego, z porami żółknącymi po uciśnięciu.
Szaraczek świerkowy rośnie w górskich borach pod świerkami, jest zwykle ciemniejszy, aż czarniawy, smuklejszy i ma bardziej kruchy miąższ. Szaraczek sosnowy towarzyszy sosnom na ubogich glebach borów, ma kapelusz srebrzystoszary do brudnoszarobrązowego i twardszy miąższ.
Więcej z kategorii Pozostałe
