Zdjęcie: Garnhami · CC BY-SA 4.0 · źródło: Wikimedia Commons
Zdjęcie: Andreas Kunze · CC BY-SA 3.0 · źródło: Wikimedia Commons
Zdjęcie: Josh Milburn / Mushroom Observer · CC BY-SA 3.0 · źródło: Wikimedia Commons
Zdjęcie: jasana / Mushroom Observer · CC BY-SA 3.0 · źródło: Wikimedia Commons
Szaroporka podpalana
Bjerkandera adusta
Cienkie, aksamitne owocniki od ochrowych po szarobrązowe, z białawym brzegiem, wyrastają dachówkowato w rozległych skupiskach na martwych pniach i pniakach, najczęściej bukowych. Drobne, szarawe pory ciemnieją po uciśnięciu, a od jasnego miąższu oddziela je ciemna linia. Grzyb niejadalny.
Na co patrzeć
Sezon
W Polsce
594 stwierdzenia z Polski, z 16 województw — w bazie GBIF, która gromadzi m.in. obserwacje z iNaturalist i okazy z kolekcji zielnikowych.
Ostatnie: 27 września 2026. W ostatnich 30 dniach: 1 stwierdzenie — co jeszcze znaleziono.
Najwięcej stwierdzeń: zachodniopomorskie (43), wielkopolskie (38), pomorskie (31).
Stan na 18 października 2026. Mapa pokazuje, gdzie grzyb zgłaszano, a nie gdzie rośnie — tam, gdzie mniej osób fotografuje grzyby, stwierdzeń jest mniej. Zobacz stwierdzenia w GBIF
Łatwo pomylić z
Podobne gatunki wskazane w opisach Wikipedii — sprawdź różnice, zanim zdecydujesz.
Szaroporka podpalana jest pospolitsza, ma cieńsze i ciemniejsze owocniki oraz szare pory, które po uciśnięciu czernieją. U szaroporki odymionej miąższ jest grubszy, a spód białożółtawy, pod naciskiem tylko lekko brązowiejący.
Szaroporka podpalana ma ochrowe do szarobrązowych, aksamitne owocniki z drobnymi szarawymi porami, które ciemnieją po uciśnięciu, i rośnie zwykle na drewnie bukowym. Niszczyk iglastodrzewny jest białawy do szarożółtawego, ma pory fioletowe u młodych okazów i zasiedla martwe drewno drzew iglastych.
Wrośniak różnobarwny ma lśniący wierzch w wyraźne, wielobarwne pasy — brązowe, granatowe i czarne. Szaroporka podpalana jest jednolicie ochrowa do szarobrązowej, z białawym brzegiem, a jej drobne szare pory ciemnieją po uciśnięciu.
Więcej z kategorii Pozostałe
