Szaroporka odymiona

Bjerkandera fumosa

Jednoroczna huba 2–5 cm, półkolista lub rozpostarto-odgięta, pojedynczo albo dachówkowato, o wierzchu słomkowożółtym, kremowym do bladoorzechowego, z białawym brzegiem przyrostu. Na przekroju warstwę rurek oddziela od miąższu ciemna linia. Rośnie przez cały rok na martwym drewnie liściastym w lasach, parkach, sadach i przy drogach; niejadalna.

Kategoria

Nadrzewne

Sezon

cały rok

Siedlisko

drewno, las liściasty

Na co patrzeć

Barwa kapelusza — brązowy. Kształt i fakturę porównaj ze zdjęciami.

Spód kapelusza — rurki. To pierwsza rzecz, którą warto sprawdzić.

Siedlisko — drewno, las liściasty. Zwróć uwagę na to, co rośnie w promieniu kilku metrów.

Można go spotkać przez cały rok.

Sezon

sty

lut

mar

kwi

maj

cze

lip

sie

wrz

paź

lis

gru

W Polsce

46 stwierdzeń z Polski, z 8 województw — w bazie GBIF, która gromadzi m.in. obserwacje z iNaturalist i okazy z kolekcji zielnikowych.

Ostatnie: 30 września 2026. W ostatnich 30 dniach: 1 stwierdzenie — co jeszcze znaleziono.

Najwięcej stwierdzeń: łódzkie (9), dolnośląskie (6), śląskie (4).

Stan na 18 października 2026. Mapa pokazuje, gdzie grzyb zgłaszano, a nie gdzie rośnie — tam, gdzie mniej osób fotografuje grzyby, stwierdzeń jest mniej. Zobacz stwierdzenia w GBIF

Łatwo pomylić z

Podobne gatunki wskazane w opisach Wikipedii — sprawdź różnice, zanim zdecydujesz.

Szaroporka odymiona

Szaroporka podpalana

Szaroporka podpalana jest pospolitsza, ma cieńsze i ciemniejsze owocniki oraz szare pory, które po uciśnięciu czernieją. U szaroporki odymionej miąższ jest grubszy, a spód białożółtawy, pod naciskiem tylko lekko brązowiejący.

Jadalnośćniejadalnyniejadalny

Kolor kapeluszabrązowybrązowy

Spód kapeluszarurkirurki

Siedliskodrewno, liściastyliściasty, mieszany, drewno

Zgłoś błąd w opisie