
Zdjęcie: Paul Derbyshire (Twizzler) · CC BY-SA 3.0 · źródło: Wikimedia Commons
Zdjęcie: caspar s · CC BY 2.0 · źródło: Wikimedia Commons
Zdjęcie: Jerzy Opioła · CC BY-SA 4.0 · źródło: Wikimedia Commons
Zdjęcie: Olli Manninen · CC BY-SA 4.0 · źródło: Wikimedia Commons
Stroczniczek złotawy
Pseudomerulius aureus
Drobne, cienkie powłoki średnicy 1–2 cm, często zrośnięte, za młodu białawe, potem siarkowożółte, żółtopomarańczowe lub żółtobrązowe, po wyschnięciu blaknące. Spód pokryty nieregularnymi, labiryntowatymi fałdami i jamkami. Rośnie od sierpnia do października na leżących pniach i gałęziach, głównie jodeł; w Polsce rzadki.
Na co patrzeć
Sezon
W Polsce
101 stwierdzeń z Polski, z 11 województw — w bazie GBIF, która gromadzi m.in. obserwacje z iNaturalist i okazy z kolekcji zielnikowych.
Ostatnie: październik 2025.
Najwięcej stwierdzeń: łódzkie (39), śląskie (15), pomorskie (8).
Stan na 18 października 2026. Mapa pokazuje, gdzie grzyb zgłaszano, a nie gdzie rośnie — tam, gdzie mniej osób fotografuje grzyby, stwierdzeń jest mniej. Zobacz stwierdzenia w GBIF
Łatwo pomylić z
Podobne gatunki wskazane w opisach Wikipedii — sprawdź różnice, zanim zdecydujesz.
Stroczniczek złotawy tworzy drobne, 1–2-centymetrowe płaty, siarkowo- lub pomarańczowożółte, głównie na leżącym drewnie jodeł. Stroczek leśny zlewa się w duże powłoki z puszystym, watowatym obrzeżem, a jego pofałdowany spód z wiekiem ciemnieje aż do brązu.


