Zdjęcie: Andreas Kunze · CC BY-SA 3.0 · źródło: Wikimedia Commons
Zdjęcie: Henk Monster · CC BY 3.0 · źródło: Wikimedia Commons
Zdjęcie: Björn S... · CC BY-SA 2.0 · źródło: Wikimedia Commons
Zdjęcie: Garrett Taylor · CC0 · źródło: Wikimedia Commons
Stroczek leśny
Serpula himantioides
Rozpostarta, mocno przyrośnięta powłoka zlewająca się w duże płaty, z puszystym, watowatym obrzeżem. Spód najpierw gładki, potem pofałdowany i labiryntowaty, kremowy, następnie żółtordzawy, w końcu ciemnobrązowy. Rośnie w lasach na leżących pniach, gałęziach, pniakach i korzeniach wykrotów; w Polsce rzadki, niegdyś uważany za wymarły.
Na co patrzeć
Sezon
W Polsce
130 stwierdzeń z Polski, z 12 województw — w bazie GBIF, która gromadzi m.in. obserwacje z iNaturalist i okazy z kolekcji zielnikowych.
Ostatnie: 6 września 2026.
Najwięcej stwierdzeń: zachodniopomorskie (48), łódzkie (21), pomorskie (12).
Stan na 18 października 2026. Mapa pokazuje, gdzie grzyb zgłaszano, a nie gdzie rośnie — tam, gdzie mniej osób fotografuje grzyby, stwierdzeń jest mniej. Zobacz stwierdzenia w GBIF
Łatwo pomylić z
Podobne gatunki wskazane w opisach Wikipedii — sprawdź różnice, zanim zdecydujesz.
Stroczek leśny rośnie zwykle w lesie na leżących pniach i pniakach, a stroczek domowy niszczy zawilgocone drewno w budynkach, tworząc srebrnoszare kożuchy i grube sznury grzybni. Gatunek leśny trafia się jednak i w domach — wtedy trudno je rozróżnić, bo oba wywołują podobny brunatny, kostkowy rozkład drewna.
Stroczek leśny ma puszyste, watowate obrzeże i pofałdowany, labiryntowaty spód, z wiekiem żółtordzawy do ciemnobrązowego, i rośnie w lasach na pniach i korzeniach wykrotów. Gnilica mózgowata ma guzkowatą powierzchnię, biały, luźny brzeg i ciemne sznury grzybni.
Stroczniczek złotawy tworzy drobne, 1–2-centymetrowe płaty, siarkowo- lub pomarańczowożółte, głównie na leżącym drewnie jodeł. Stroczek leśny zlewa się w duże powłoki z puszystym, watowatym obrzeżem, a jego pofałdowany spód z wiekiem ciemnieje aż do brązu.
Więcej z kategorii Nadrzewne
