Zdjęcie: Holger Krisp · CC BY 3.0 · źródło: Wikimedia Commons
Zdjęcie: Bernypisa · CC BY-SA 3.0 · źródło: Wikimedia Commons
Zdjęcie: Salvia_Antics / Mushroom Observer · CC BY-SA 3.0 · źródło: Wikimedia Commons
Zdjęcie: Karelj · Public domain · źródło: Wikimedia Commons
Naziemek białawy
Albatrellus ovinus
Białawy, z wiekiem szarożółtawy do ochrowego kapelusz 5–12 cm, pękający na poletka, z drobnymi porami żółknącymi po uciśnięciu; miąższ pachnie lekko migdałami. Rośnie gromadnie od lipca do października pod świerkami w górach, często na glebach wapiennych. Jadalny, ale łykowaty i mało smaczny; w Polsce zagrożony.
Na co patrzeć
Sezon
W Polsce
33 stwierdzenia z Polski, z 10 województw — w bazie GBIF, która gromadzi m.in. obserwacje z iNaturalist i okazy z kolekcji zielnikowych.
Ostatnie: 2018 r..
Najwięcej stwierdzeń: łódzkie (5), podlaskie (5), pomorskie (4).
Stan na 18 października 2026. Mapa pokazuje, gdzie grzyb zgłaszano, a nie gdzie rośnie — tam, gdzie mniej osób fotografuje grzyby, stwierdzeń jest mniej. Zobacz stwierdzenia w GBIF
Łatwo pomylić z
Podobne gatunki wskazane w opisach Wikipedii — sprawdź różnice, zanim zdecydujesz.
W terenie naziemek białawy jest trudny do odróżnienia od naziemka żółtopomarańczowego. Żółtopomarańczowy ma zwykle fioletowe odcienie na kapeluszu i trzonie i rośnie w lasach sosnowych; białawy jest bez fioletu i rośnie pod świerkami w górach. Pewność daje mikroskop.
Szaraczek świerkowy bywa brany za naziemka białawego. Szaraczek ma kapelusz od brązowordzawego po siwoczarny, długo podwinięty brzeg i twardy trzon w kolorze kapelusza, a naziemek jest białawy do ochrowego, z porami żółknącymi po uciśnięciu.
Naziemek białawy jest bardzo blady, jego pory są cytrynowożółte, a miąższ żółknie przy wysychaniu; nigdy nie tworzy zrośniętych kęp. Naziemek ceglasty jest kremowy do morelowego, ma białe pory, często zrasta się w kępy szerokie nawet na pół metra, a jego miąższ jest gorzkawy.
Podobne są też: Szaraczek sosnowy, Naziemek kozionogi, Naziemek zielonawy
Więcej z kategorii Pozostałe
