Zdjęcie: Vavrin · CC BY-SA 3.0 · źródło: Wikimedia Commons
Zdjęcie: Lukas from London, England · CC BY-SA 2.0 · źródło: Wikimedia Commons
Zdjęcie: Lukas from London, England · CC BY-SA 2.0 · źródło: Wikimedia Commons
Porek dębowy
Buglossoporus quercinus
Inne nazwy: Porojęzyk dębowy
Jednoroczna, szeroko językowata huba do 30 cm na krótkim trzonie, z zamszową, pergaminowo cienką skórką – za młodu białawą do żółtoochrowej, później rdzawobrązowej. Rurki i miąższ po uszkodzeniu rdzawieją. Pasożytuje niemal wyłącznie na co najmniej 250-letnich dębach; w Polsce skrajnie rzadki i ściśle chroniony.
Na co patrzeć
Sezon
W Polsce
12 stwierdzeń z Polski, z 4 województw — w bazie GBIF, która gromadzi m.in. obserwacje z iNaturalist i okazy z kolekcji zielnikowych.
Ostatnie: 2023 r..
Najwięcej stwierdzeń: podlaskie (6), łódzkie (1), warmińsko-mazurskie (1).
Stan na 18 października 2026. Mapa pokazuje, gdzie grzyb zgłaszano, a nie gdzie rośnie — tam, gdzie mniej osób fotografuje grzyby, stwierdzeń jest mniej. Zobacz stwierdzenia w GBIF
Łatwo pomylić z
Podobne gatunki wskazane w opisach Wikipedii — sprawdź różnice, zanim zdecydujesz.
Ozorek dębowy ma podobny, językowaty kształt, ale jest krwistoczerwony, sączy czerwony sok i przypomina surową wątrobę. Porek dębowy jest białawy do żółtoochrowego, potem rdzawobrązowy, z cienką, zamszową skórką, a rośnie tylko na bardzo starych dębach.
Żółciak siarkowy wyrasta na dębach dachówkowatymi skupieniami mięsistych, siarkowożółtych do pomarańczowych półek z cytrynowym brzegiem. Porek dębowy tworzy pojedynczy, językowaty owocnik na krótkim trzonie, z cienką, zamszową, białawą do rdzawobrązowej skórką.
Białoporek brzozowy rośnie wyłącznie na brzozach, a porek dębowy prawie tylko na bardzo starych dębach, więc pomylić je można jedynie z owocnikiem oderwanym od drzewa. Porek ma krótki trzon, a jego rurki i miąższ po uszkodzeniu rdzawieją.
Więcej z kategorii Nadrzewne
