Zdjęcie: Rror · CC BY-SA 3.0 · źródło: Wikimedia Commons
Zdjęcie: George Chernilevsky · Public domain · źródło: Wikimedia Commons
Zdjęcie: GT1976 · CC BY-SA 4.0 · źródło: Wikimedia Commons
Zdjęcie: Murray Foubister · CC BY-SA 2.0 · źródło: Wikimedia Commons
Żółciak siarkowy
Laetiporus sulphureus
Dachówkowate, mięsiste półki 10–40 cm, siarkowożółte do pomarańczowych, z cytrynowym brzegiem i drobnymi, żółtymi porami; z wiekiem blednie. Pojawia się od kwietnia do października, głównie wiosną, na dębach, wierzbach i drzewach owocowych w parkach i sadach, wywołując groźną zgniliznę. Do jedzenia nadają się tylko młode, miękkie owocniki.
Na co patrzeć
Sezon
W Polsce
1745 stwierdzeń z Polski, z 16 województw — w bazie GBIF, która gromadzi m.in. obserwacje z iNaturalist i okazy z kolekcji zielnikowych.
Ostatnie: 5 października 2026.
Najwięcej stwierdzeń: mazowieckie (333), małopolskie (244), podlaskie (155).
Stan na 18 października 2026. Mapa pokazuje, gdzie grzyb zgłaszano, a nie gdzie rośnie — tam, gdzie mniej osób fotografuje grzyby, stwierdzeń jest mniej. Zobacz stwierdzenia w GBIF
Łatwo pomylić z
Podobne gatunki wskazane w opisach Wikipedii — sprawdź różnice, zanim zdecydujesz.
Zębniczka północnego łatwo z daleka wziąć za starego, wypłowiałego żółciaka siarkowego. Wystarczy spojrzeć od spodu: zębniczek ma gęste, długie kolce, a żółciak drobne pory; zębniczek jest też białawy do kremowego, a przy suszeniu cuchnie zjełczałym tłuszczem.
Żółciak siarkowy tworzy duże, mięsiste, siarkowożółte do pomarańczowych półki, z wiekiem blaknące. Miękusz rabarbarowy jest mniejszy i matowo cynamonowobrązowy, a jego miąższ fioletowieje od kropli zasady (KOH), czego żółciak nie robi. Miękusz jest trujący.
Żółciak siarkowy wyrasta na dębach dachówkowatymi skupieniami mięsistych, siarkowożółtych do pomarańczowych półek z cytrynowym brzegiem. Porek dębowy tworzy pojedynczy, językowaty owocnik na krótkim trzonie, z cienką, zamszową, białawą do rdzawobrązowej skórką.
Podobne są też: Żagwica listkowata
Więcej z kategorii Nadrzewne
