Częsta pomyłka
Żółciak siarkowy czy zębniczek północny?
Jak je odróżnić: cechy obu gatunków obok siebie, ich sezon i siedlisko.
warunkowo jadalny
niejadalnyZębniczek północny to gatunek niejadalny — bez wartości kulinarnej albo o niepewnej jadalności. W atlasie „niejadalny” nie znaczy „bezpieczny”: jeśli nie masz pewności, co znalazłeś, nie zbieraj go.
Także żółciak siarkowy to gatunek tylko warunkowo jadalny — jadalny pod pewnym warunkiem albo budzący wątpliwości źródeł. Przeczytaj jego opis, zanim go zbierzesz.
Jak je odróżnić
Zębniczka północnego łatwo z daleka wziąć za starego, wypłowiałego żółciaka siarkowego. Wystarczy spojrzeć od spodu: zębniczek ma gęste, długie kolce, a żółciak drobne pory; zębniczek jest też białawy do kremowego, a przy suszeniu cuchnie zjełczałym tłuszczem.
Cechy obok siebie
Sezon
Oba gatunki owocują od sierpnia do października — wtedy łatwo o pomyłkę.
Opisy
Żółciak siarkowy
Dachówkowate, mięsiste półki 10–40 cm, siarkowożółte do pomarańczowych, z cytrynowym brzegiem i drobnymi, żółtymi porami; z wiekiem blednie. Pojawia się od kwietnia do października, głównie wiosną, na dębach, wierzbach i drzewach owocowych w parkach i sadach, wywołując groźną zgniliznę. Do jedzenia nadają się tylko młode, miękkie owocniki.
Więcej o gatunku →Zębniczek północny
Okazała, do 50 cm, kępa dachówkowato zrośniętych kapeluszy, białawych, z wiekiem kremowych i żółknących; od spodu gęste, długie kolce tej samej barwy. Świeży miąższ pachnie przyjemnie, a przy suszeniu cuchnie zjełczałym tłuszczem. Pasożyt drzew liściastych w starych lasach; z daleka przypomina wypłowiałego żółciaka siarkowego.
Więcej o gatunku →Te gatunki zestawia artykuł Wikipedii: Zębniczek północny (pl). Wskazówki, jak je odróżnić, napisaliśmy własnymi słowami.