Białoporek brzozowy

Piptoporus betulinus

Inne nazwy: Pniarek brzozowy

Półkolista lub poduszkowata huba 10–30 cm, przyrośnięta bokiem, z szarobiaławą do brązowawej, łuszczącą się skórką i białymi, później słomkowymi rurkami. Rośnie wyłącznie na brzozach, żywych i martwych, wywołując brunatną zgniliznę; pospolita i niejadalna. Rozkładane przez nią drewno często pachnie zielonymi jabłkami.

Kategoria

Nadrzewne

Sezon

sierpień – październik

Siedlisko

drewno, las liściasty

Na co patrzeć

Barwa kapelusza — szary. Kształt i fakturę porównaj ze zdjęciami.

Spód kapelusza — rurki. To pierwsza rzecz, którą warto sprawdzić.

Siedlisko — drewno, las liściasty. Zwróć uwagę na to, co rośnie w promieniu kilku metrów.

Owocowanie — od sierpnia do października.

Sezon

sty

lut

mar

kwi

maj

cze

lip

sie

wrz

paź

lis

gru

W Polsce

1129 stwierdzeń z Polski, z 16 województw — w bazie GBIF, która gromadzi m.in. obserwacje z iNaturalist i okazy z kolekcji zielnikowych.

Ostatnie: 4 października 2026. W ostatnich 30 dniach: 26 stwierdzeń — co jeszcze znaleziono.

Najwięcej stwierdzeń: mazowieckie (170), łódzkie (121), pomorskie (100).

Stan na 18 października 2026. Mapa pokazuje, gdzie grzyb zgłaszano, a nie gdzie rośnie — tam, gdzie mniej osób fotografuje grzyby, stwierdzeń jest mniej. Zobacz stwierdzenia w GBIF

Łatwo pomylić z

Podobne gatunki wskazane w opisach Wikipedii — sprawdź różnice, zanim zdecydujesz.

Białoporek brzozowy

Porek dębowy

Białoporek brzozowy rośnie wyłącznie na brzozach, a porek dębowy prawie tylko na bardzo starych dębach, więc pomylić je można jedynie z owocnikiem oderwanym od drzewa. Porek ma krótki trzon, a jego rurki i miąższ po uszkodzeniu rdzawieją.

Jadalnośćniejadalnyniejadalny

Kolor kapeluszaszarybrązowy

Spód kapeluszarurkirurki

Siedliskodrewno, liściastydrewno, liściasty

Zgłoś błąd w opisie