Zdjęcie: natureluvr01 · CC BY 2.0 · źródło: Wikimedia Commons
Zdjęcie: Rob Foster · CC BY 4.0 · źródło: Wikimedia Commons
Zdjęcie: Violet T. · CC BY 4.0 · źródło: Wikimedia Commons
Zdjęcie: Jerzy Opioła · CC BY-SA 3.0 · źródło: Wikimedia Commons
Białak śnieżysty
Tyromyces chioneus
Biała, miękka i soczysta huba o półkolistych owocnikach do 10 cm, z wiekiem żółknąca i szarzejąca, po wyschnięciu twarda i krucha. Pory białe do kremowych, miąższ bez wyraźnego smaku. Rośnie od lipca do września na martwych gałęziach olszy, brzozy, grabu, buka i dębu; niejadalna.
Na co patrzeć
Sezon
W Polsce
24 stwierdzenia z Polski, z 8 województw — w bazie GBIF, która gromadzi m.in. obserwacje z iNaturalist i okazy z kolekcji zielnikowych.
Ostatnie: listopad 2025.
Najwięcej stwierdzeń: łódzkie (6), podlaskie (3), małopolskie (2).
Stan na 18 października 2026. Mapa pokazuje, gdzie grzyb zgłaszano, a nie gdzie rośnie — tam, gdzie mniej osób fotografuje grzyby, stwierdzeń jest mniej. Zobacz stwierdzenia w GBIF
Łatwo pomylić z
Podobne gatunki wskazane w opisach Wikipedii — sprawdź różnice, zanim zdecydujesz.
Drobnoporek mleczny jest bardzo podobny do białaka śnieżystego; w terenie wyróżnia go ziarnisty miąższ i wyraźna skórka na wierzchu, a z wiekiem szarzeje do popielatego. Drewno pod białakiem rozkłada się białą zgnilizną, pod drobnoporkiem — brunatną.
Drobnoporek gorzki rośnie na pniakach i kłodach świerka, jodły lub sosny i jest skrajnie gorzki. Białak śnieżysty wybiera martwe gałęzie drzew liściastych, a jego miąższ nie ma wyraźnego smaku — wystarczy dotknąć językiem.
Gąbkowiec północny ma duże, kanciaste pory i łuskowato-filcowaty, bruzdowany wierzch, a rośnie gromadnie na pniakach jodeł i świerków w górach. Białak śnieżysty jest biały, miękki i soczysty, spotykany na martwych gałęziach olszy, brzozy czy buka.
Więcej z kategorii Nadrzewne
