
Zdjęcie: Henk Monster · CC BY 3.0 · źródło: Wikimedia Commons
Zdjęcie: Jerzy Opioła · CC BY-SA 3.0 · źródło: Wikimedia Commons
Zdjęcie: James Lindsey · CC BY-SA 3.0 · źródło: Wikimedia Commons
Zdjęcie: George Riner / Mushroom Observer · CC BY-SA 3.0 · źródło: Wikimedia Commons
Drobnoporek gorzki
Postia stiptica
Inne nazwy: Gorzkobiałak trzoneczkowy
Biała, konsolowata lub nerkowata huba 3–8 cm, z wiekiem kremowa do żółtawej, zwykle w dachówkowatych grupkach; pory białe. Jest skrajnie gorzka – należy do najbardziej gorzkich substancji, jakie badano. Rośnie od lata do jesieni na pniakach i kłodach świerka, jodły i sosny; niejadalna.
Na co patrzeć
Sezon
W Polsce
126 stwierdzeń z Polski, z 10 województw — w bazie GBIF, która gromadzi m.in. obserwacje z iNaturalist i okazy z kolekcji zielnikowych.
Ostatnie: 15 września 2026.
Najwięcej stwierdzeń: wielkopolskie (21), podlaskie (8), kujawsko-pomorskie (4).
Stan na 18 października 2026. Mapa pokazuje, gdzie grzyb zgłaszano, a nie gdzie rośnie — tam, gdzie mniej osób fotografuje grzyby, stwierdzeń jest mniej. Zobacz stwierdzenia w GBIF
Łatwo pomylić z
Podobne gatunki wskazane w opisach Wikipedii — sprawdź różnice, zanim zdecydujesz.
Drobnoporek gorzki rośnie na pniakach i kłodach świerka, jodły lub sosny i jest skrajnie gorzki. Białak śnieżysty wybiera martwe gałęzie drzew liściastych, a jego miąższ nie ma wyraźnego smaku — wystarczy dotknąć językiem.
Drobnoporka gorzkiego najłatwiej odróżnić od drobnoporka mlecznego smakiem — jest skrajnie gorzki, wystarczy dotknąć językiem. Mleczny z wiekiem szarzeje do popielatego i rośnie m.in. na brzozach, bukach i olszach, a gorzki na pniakach świerka, jodły i sosny.
Drobnoporek sproszkowany ma włochaty, poduszeczkowaty owocnik, który z wiekiem brązowieje i rozpada się w proszek. Drobnoporek gorzki nie jest tak owłosiony, ma wyraźne białe pory i jest skrajnie gorzki — sprawdzisz to, dotykając go językiem.
Podobne są też: Gąbczak piankowy, Gąbkowiec północny, Wrośniak anyżkowy, Złotoporek niemiły, Żagiewnik kościsty


