
Zdjęcie: Henk Monster · CC BY 3.0 · źródło: Wikimedia Commons
Zdjęcie: Jerzy Opioła · CC BY-SA 4.0 · źródło: Wikimedia Commons
Zdjęcie: Svencapoeira · CC BY-SA 4.0 · źródło: Wikimedia Commons
Zdjęcie: Stephan van Helden · CC BY-SA 4.0 · źródło: Wikimedia Commons
Gąbczak piankowy
Sarcodontia spumea
Duża, jednoroczna huba do 20 cm, poduszkowata lub konsolowata, z wierzchu kosmato-filcowata, najpierw kremowobiała, potem oliwkowobrązowa i ochrowoszara; spód z kremowobiałymi rurkami. Rośnie na drzewach liściastych, głównie przy drogach, w alejach i parkach; groźny pasożyt, w Polsce rzadki i zagrożony wymarciem.
Na co patrzeć
Sezon
W Polsce
12 stwierdzeń z Polski, z 3 województw — w bazie GBIF, która gromadzi m.in. obserwacje z iNaturalist i okazy z kolekcji zielnikowych.
Ostatnie: 2020 r.
Najwięcej stwierdzeń: łódzkie (6), pomorskie (2), wielkopolskie (1).
Stan na 18 października 2026. Mapa pokazuje, gdzie grzyb zgłaszano, a nie gdzie rośnie — tam, gdzie mniej osób fotografuje grzyby, stwierdzeń jest mniej. Zobacz stwierdzenia w GBIF
Łatwo pomylić z
Podobne gatunki wskazane w opisach Wikipedii — sprawdź różnice, zanim zdecydujesz.
Gąbczak piankowy ma okrągławe do labiryntowatych pory i dwuwarstwowy miąższ, jest większy i rzadki, a rośnie na drzewach liściastych przy drogach i w alejach. Drobnoporek mleczny ma bardzo drobne pory i biały miąższ, który nie zmienia barwy.
Najprościej rozróżnić je po przekroju: złotoporek niemiły jest w całości mięsisty, a gąbczak piankowy dwuwarstwowy, z soczystą górą i łykowatym dołem. Złotoporek podsychając różowieje, a gąbczak z wiekiem oliwkowobrązowieje; oba rosną na drzewach przy drogach i w parkach.
Gąbczak piankowy jest dużo większy, kosmato-filcowaty, z wiekiem oliwkowobrązowy, i rośnie na drzewach liściastych przy drogach i w parkach. Drobnoporek gorzki to mniejsza, biała huba z drzew iglastych, skrajnie gorzka; oba są mięsiste i sączą krople cieczy.
Podobne są też: Gąbkowiec północny, Wrośniak anyżkowy


