Zdjęcie: Kärt Urman · CC BY-SA 3.0 · źródło: Wikimedia Commons
Zdjęcie: Paramecium · CC BY-SA 3.0 · źródło: Wikimedia Commons
Zdjęcie: James Lindsey · CC BY-SA 3.0 · źródło: Wikimedia Commons
Zdjęcie: Tatiana Bulyonkova from Novosibirsk, Russia · CC BY-SA 2.0 · źródło: Wikimedia Commons
Opieńka północna
Armillaria borealis
Kapelusz 2–18 cm, pomarańczowobrązowy, czasem oliwkowy, z ciemniejszym środkiem i drobnymi, spiczastymi łuseczkami; w suchą pogodę jaśnieje od brzegu. Smukły trzon ma maczugowatą podstawę, żółtawe, wełniste łuski i trwały pierścień. Rośnie grupami na pniach drzew w wilgotnych miejscach; jadalna, ale jak inne opieńki tylko po ugotowaniu.
Na co patrzeć
Sezon
W Polsce
35 stwierdzeń z Polski, z 9 województw — w bazie GBIF, która gromadzi m.in. obserwacje z iNaturalist i okazy z kolekcji zielnikowych.
Ostatnie: 11 września 2026.
Najwięcej stwierdzeń: zachodniopomorskie (9), łódzkie (8), podlaskie (5).
Stan na 18 października 2026. Mapa pokazuje, gdzie grzyb zgłaszano, a nie gdzie rośnie — tam, gdzie mniej osób fotografuje grzyby, stwierdzeń jest mniej. Zobacz stwierdzenia w GBIF
Łatwo pomylić z
Podobne gatunki wskazane w opisach Wikipedii — sprawdź różnice, zanim zdecydujesz.
Łuskwiak nastroszony ma stale podwinięty brzeg kapelusza, blaszki dojrzewające do jednolicie rdzawobrązowych i zapach rzodkiewki. Opieńka północna ma drobne, spiczaste łuseczki na pomarańczowobrązowym kapeluszu i maczugowatą podstawę trzonu; jest jadalna tylko po ugotowaniu.
Opieńka północna ma pomarańczowobrązowy, czasem oliwkowy kapelusz z ciemniejszym środkiem, a smukły trzon kończy się maczugowato i pokrywają go żółtawe, wełniste łuski. Od opieńki miodowej zwykle się jej nie odróżnia, ale obie są jadalne, choć tylko po ugotowaniu.
Więcej z kategorii Nadrzewne
