
Zdjęcie: Gerhard Koller (Mushroom Observer) · CC BY-SA 3.0 · źródło: Wikimedia Commons
Zdjęcie: Gerhard Koller (Gerhard) · CC BY-SA 3.0 · źródło: Wikimedia Commons
Zdjęcie: Mikko Veräjänkorva · CC BY-SA 4.0 · źródło: Wikimedia Commons
Zdjęcie: Gerhard Koller / Mushroom Observer · CC BY-SA 3.0 · źródło: Wikimedia Commons
Koźlarz topolowy
Leccinum duriusculum
Kapelusz od czerwonoszarego do ciemnobrązowego, w wilgotną pogodę lepki, na trzonie łuseczki czerniejące z wiekiem. Miąższ po przekrojeniu robi się łososiowy; jesienny gość pod osikami i topolami białymi.
Na co patrzeć
Sezon
W Polsce
52 stwierdzenia z Polski, z 7 województw — w bazie GBIF, która gromadzi m.in. obserwacje z iNaturalist i okazy z kolekcji zielnikowych.
Ostatnie: 5 września 2026.
Najwięcej stwierdzeń: mazowieckie (11), kujawsko-pomorskie (3), pomorskie (2).
Stan na 18 października 2026. Mapa pokazuje, gdzie grzyb zgłaszano, a nie gdzie rośnie — tam, gdzie mniej osób fotografuje grzyby, stwierdzeń jest mniej. Zobacz stwierdzenia w GBIF
Łatwo pomylić z
Podobne gatunki wskazane w opisach Wikipedii — sprawdź różnice, zanim zdecydujesz.
Koźlarz topolowy rośnie pod topolami i osikami, ma czerwonoszary do ciemnobrązowego kapelusz, lepki w wilgoci, a jego przekrojony miąższ robi się łososiowy, później czernieje. Koźlarz różnobarwny trzyma się brzóz, a u podstawy trzonu ma jasnozielony miąższ. Oba są jadalne.
Koźlarz topolowy rośnie pod osikami i topolami białymi, a jego miąższ po przekrojeniu nabiera łososiowej barwy. Koźlarz babka trzyma się brzóz; skórkę kapelusza ma gładką, a miąższ po przecięciu się nie przebarwia. Oba są jadalne.


