Koźlarz różowiejący

Leccinum oxydabile

Kapelusz od jasno- do ciemnobrązowego, śliski po deszczu, na białym trzonie ciemne kosmki. Rośnie wyłącznie pod brzozami, z którymi tworzy mikoryzę — jeden z najpospolitszych koźlarzy w kraju.

Kategoria

Koźlarze

Sezon

czerwiec – październik

Siedlisko

las liściasty, las mieszany

Na co patrzeć

Barwa kapelusza — brązowy. Kształt i fakturę porównaj ze zdjęciami.

Spód kapelusza — rurki. To pierwsza rzecz, którą warto sprawdzić.

Siedlisko — las liściasty, las mieszany. Zwróć uwagę na to, co rośnie w promieniu kilku metrów.

Owocowanie — od czerwca do października.

Sezon

sty

lut

mar

kwi

maj

cze

lip

sie

wrz

paź

lis

gru

W Polsce

1 stwierdzenie z Polski — w bazie GBIF, która gromadzi m.in. obserwacje z iNaturalist i okazy z kolekcji zielnikowych.

GBIF uznaje Leccinum oxydabile za synonim gatunku Leccinum scabrum; liczymy tylko stwierdzenia zapisane pod nazwą Leccinum oxydabile.

Stan na 18 października 2026. Mapa pokazuje, gdzie grzyb zgłaszano, a nie gdzie rośnie — tam, gdzie mniej osób fotografuje grzyby, stwierdzeń jest mniej. Zobacz stwierdzenia w GBIF

Łatwo pomylić z

Podobne gatunki wskazane w opisach Wikipedii — sprawdź różnice, zanim zdecydujesz.

Koźlarz różowiejący

Koźlarz babka

Koźlarz różowiejący bywa traktowany jako odmiana lub synonim koźlarza babki. Ma jędrniejszy miąższ z różowym odcieniem i rośnie wyłącznie pod brzozami, gdzie spotyka się też babkę. Oba są jadalne, więc pomyłka niczym nie grozi.

Jadalnośćjadalnyjadalny

Kolor kapeluszabrązowybrązowy

Spód kapeluszarurkirurki

Siedliskoliściasty, mieszanyliściasty, mieszany

Zgłoś błąd w opisie