
Zdjęcie: Leccinum_aurantiacum.JPG: Archenzo derivative work: Ak ccm (talk) · CC BY-SA 3.0 · źródło: Wikimedia Commons
Zdjęcie: Jerzy Opioła · CC BY-SA 4.0 · źródło: Wikimedia Commons
Zdjęcie: Holger Krisp · CC BY 3.0 · źródło: Wikimedia Commons
Zdjęcie: Thomas Pruß · CC BY-SA 3.0 · źródło: Wikimedia Commons
Koźlarz puchaty
Leccinum albostipitatum
Duży, pomarańczowoczerwony kapelusz i biały trzon pokryty białymi włókienkami, które z czasem rdzewieją od zarodników. Rośnie w symbiozie z topolami i osikami, w Polsce rozpoznany jako odrębny gatunek dopiero niedawno.
Na co patrzeć
Sezon
W Polsce
10 stwierdzeń z Polski, z 5 województw — w bazie GBIF, która gromadzi m.in. obserwacje z iNaturalist i okazy z kolekcji zielnikowych.
Ostatnie: wrzesień 2025.
Najwięcej stwierdzeń: łódzkie (4), małopolskie (2), pomorskie (2).
Stan na 18 października 2026. Mapa pokazuje, gdzie grzyb zgłaszano, a nie gdzie rośnie — tam, gdzie mniej osób fotografuje grzyby, stwierdzeń jest mniej. Zobacz stwierdzenia w GBIF
Łatwo pomylić z
Podobne gatunki wskazane w opisach Wikipedii — sprawdź różnice, zanim zdecydujesz.
Koźlarz puchaty rośnie, jak koźlarz czerwony, pod osikami i topolami, ma duży, pomarańczowoczerwony kapelusz i trzon w białe włókienka, które rdzawieją jedynie od osypujących się zarodników. U koźlarza czerwonego łuski na trzonie z czasem same czerwienieją. Oba są jadalne.


