
Zdjęcie: Jerzy Opioła · CC BY-SA 3.0 · źródło: Wikimedia Commons
Zdjęcie: Hans Hillewaert · CC BY-SA 4.0 · źródło: Wikimedia Commons
Zdjęcie: Jean-Pol GRANDMONT · CC BY-SA 3.0 · źródło: Wikimedia Commons
Zdjęcie: 2010-09-13_Leccinum_aurantiacum_6555637461.jpg: About field station from Russia derivative work: Ak ccm (talk) · CC BY 2.0 · źródło: Wikimedia Commons
Koźlarz czerwony
Leccinum aurantiacum
Nazwy ludowe i dawne: czerwony grzyb, czerwonogłówka, czerwony łebiec, kraśniak, osak, osowiak, osiczak, osiniak, podosiniak, podosinnik, podosowik, trzepietak, panek · o nazwach
Pomarańczowoczerwony kapelusz i biały trzon pokryty białawymi, z czasem czerwonawymi łuskami. Rośnie wyłącznie pod topolą osiką, a jego biały miąższ po przekrojeniu wyraźnie ciemnieje.
Na co patrzeć
Sezon
W Polsce
118 stwierdzeń z Polski, z 15 województw — w bazie GBIF, która gromadzi m.in. obserwacje z iNaturalist i okazy z kolekcji zielnikowych.
Ostatnie: 5 października 2026. W ostatnich 30 dniach: 1 stwierdzenie — co jeszcze znaleziono.
Najwięcej stwierdzeń: łódzkie (18), wielkopolskie (14), lubelskie (9).
Stan na 18 października 2026. Mapa pokazuje, gdzie grzyb zgłaszano, a nie gdzie rośnie — tam, gdzie mniej osób fotografuje grzyby, stwierdzeń jest mniej. Zobacz stwierdzenia w GBIF
Łatwo pomylić z
Podobne gatunki wskazane w opisach Wikipedii — sprawdź różnice, zanim zdecydujesz.
Koźlarz brązowy, bliski krewny koźlarza czerwonego, bywa traktowany jako jego odmiana lub synonim. Ma bardziej brązowawy kapelusz, a rośnie tak samo pod osikami. Oba trzeba porządnie ugotować — koźlarz brązowy na surowo bywa niebezpieczny.
Koźlarz dębowy bywa uznawany za odmianę koźlarza czerwonego. Różni je drzewo: dębowy rośnie z dębami, czerwony wyłącznie pod osiką; kapelusz dębowego jest bardziej pomarańczowoceglasty, a łuseczki na trzonie z czasem rdzewieją. Oba są jadalne.
Koźlarz świerkowy rośnie pod świerkami, a koźlarz czerwony wyłącznie pod osiką — to najpewniejsza różnica. Świerkowy ma czerwony, z wiekiem brunatnoczerwony kapelusz i wysoki, maczugowaty trzon; jego występowanie w Polsce nie jest pewne. Oba są jadalne.
Podobne są też: Koźlarz pomarańczowożółty, Koźlarz sosnowy, Koźlarz puchaty


