Zdjęcie: Jerzy Opioła · CC BY-SA 3.0 · źródło: Wikimedia Commons
Zdjęcie: Matej Frančeškin · CC BY 4.0 · źródło: Wikimedia Commons
Zdjęcie: Andreas Kunze · CC BY-SA 3.0 · źródło: Wikimedia Commons
Zdjęcie: Lukáš Nekolný · CC BY-SA 4.0 · źródło: Wikimedia Commons
Czyreń jodłowy
Phellinus hartigii
Wieloletnia, bardzo twarda huba 5–20 cm, najpierw bulwiasta, potem konsolowata, z falistą, strefowaną powierzchnią szarą do ciemnobrązowej i jaśniejszą krawędzią przyrostu; często zielenieje od glonów. Rośnie głównie na jodłach, rzadziej na świerkach. Podobny czyreń ogniowy rośnie tylko na drzewach liściastych.
Na co patrzeć
Sezon
W Polsce
61 stwierdzeń z Polski, z 8 województw — w bazie GBIF, która gromadzi m.in. obserwacje z iNaturalist i okazy z kolekcji zielnikowych.
Ostatnie: 5 września 2026.
Najwięcej stwierdzeń: podkarpackie (17), małopolskie (14), śląskie (6).
Stan na 18 października 2026. Mapa pokazuje, gdzie grzyb zgłaszano, a nie gdzie rośnie — tam, gdzie mniej osób fotografuje grzyby, stwierdzeń jest mniej. Zobacz stwierdzenia w GBIF
Łatwo pomylić z
Podobne gatunki wskazane w opisach Wikipedii — sprawdź różnice, zanim zdecydujesz.
Czyreń ogniowy spotyka się wyłącznie na drzewach liściastych, najczęściej na wierzbach i topolach, a czyreń jodłowy na jodłach, rzadziej świerkach. Obie są twardymi, wieloletnimi hubami o szarej do ciemnobrązowej skorupie, więc o rozpoznaniu decyduje drzewo.
Czyreń osikowy rośnie wyłącznie na osice, a czyreń jodłowy tylko na jodłach i rzadziej świerkach. Osikowy wyróżnia się też tym, że jego owocnik przyrasta bardziej w dół niż w bok i ma ostry brzeg.
Czyreń dębowy wybiera stare dęby i często siedzi wysoko w ich koronach, a czyreń jodłowy trzyma się jodeł, rzadziej świerków. Obie są twardymi, wieloletnimi hubami z jaśniejszym brzegiem przyrostu, więc gatunek drzewa jest najlepszą wskazówką.
Podobne są też: Hubiak pospolity, Pniarek obrzeżony
Więcej z kategorii Nadrzewne
