Zdjęcie: Jerzy Opioła · CC BY-SA 4.0 · źródło: Wikimedia Commons
Zdjęcie: amadej trnkoczy / Mushroom Observer · CC BY-SA 3.0 · źródło: Wikimedia Commons
Zdjęcie: Björn S... · CC BY-SA 2.0 · źródło: Wikimedia Commons
Zdjęcie: Svencapoeira · CC BY-SA 4.0 · źródło: Wikimedia Commons
Czyreń muszlowy
Phellinus conchatus
Wieloletnia, cienka huba ściśle przyrośnięta do kory, często zlewająca się w rozległe płaty; na pionowych pniach tworzy odgięte, muszlowate kapelusiki do 5 cm, ciemnobrązowe do brązowoczarnych, strefowane. Spód rdzawy, guzowaty, z drobnymi porami. Rośnie najczęściej na wierzbach w wilgotnych lasach i ogrodach.
Na co patrzeć
Sezon
W Polsce
49 stwierdzeń z Polski, z 8 województw — w bazie GBIF, która gromadzi m.in. obserwacje z iNaturalist i okazy z kolekcji zielnikowych.
Ostatnie: 25 sierpnia 2026.
Najwięcej stwierdzeń: zachodniopomorskie (18), podkarpackie (9), pomorskie (6).
Stan na 18 października 2026. Mapa pokazuje, gdzie grzyb zgłaszano, a nie gdzie rośnie — tam, gdzie mniej osób fotografuje grzyby, stwierdzeń jest mniej. Zobacz stwierdzenia w GBIF
Łatwo pomylić z
Podobne gatunki wskazane w opisach Wikipedii — sprawdź różnice, zanim zdecydujesz.
Czyreń muszlowy zwykle tworzy cienkie płaty przyrośnięte do kory i muszlowate kapelusiki do 5 cm, ale jego pojedyncze, kopytkowate owocniki można wziąć za czyreń ogniowy. Oba rosną na wierzbach; ogniowy jest większy, z szarą, spękaną skorupą i szerokim, zaokrąglonym brzegiem.
Czyreń muszlowy jest ciemnobrązowy, często porośnięty mchem, a na pionowych pniach tworzy muszlowate kapelusiki. Czyreń rozpostarty to płaski, cynamonoworudy do kasztanowego owocnik ściśle przylegający do kory, z porami niewidocznymi gołym okiem; oba trafiają się na wierzbach.
Więcej z kategorii Nadrzewne
