Zdjęcie: Andreas Kunze · CC BY-SA 3.0 · źródło: Wikimedia Commons
Zdjęcie: Robert Sasata / Mushroom Observer · CC BY-SA 3.0 · źródło: Wikimedia Commons
Zdjęcie: Mikael Nyman · CC BY 4.0 · źródło: Wikimedia Commons
Zdjęcie: Jerzy Opioła · CC BY-SA 4.0 · źródło: Wikimedia Commons
Czyreń osikowy
Phellinus tremulae
Wieloletnia, zdrewniała huba do 20 cm, kopytkowata lub muszlowata, mocno przyrośnięta bokiem; skorupa brązowa do szaroczarnej, popękana, z widocznymi strefami przyrostu i jaśniejszym brzegiem. Rośnie wyłącznie na osikach, powodując białą zgniliznę pnia; w Polsce gatunek wymierający.
Na co patrzeć
Sezon
W Polsce
32 stwierdzenia z Polski, z 7 województw — w bazie GBIF, która gromadzi m.in. obserwacje z iNaturalist i okazy z kolekcji zielnikowych.
Ostatnie: październik 2025.
Najwięcej stwierdzeń: podlaskie (7), pomorskie (7), łódzkie (3).
Stan na 18 października 2026. Mapa pokazuje, gdzie grzyb zgłaszano, a nie gdzie rośnie — tam, gdzie mniej osób fotografuje grzyby, stwierdzeń jest mniej. Zobacz stwierdzenia w GBIF
Łatwo pomylić z
Podobne gatunki wskazane w opisach Wikipedii — sprawdź różnice, zanim zdecydujesz.
Czyreń osikowy rośnie wyłącznie na osikach, a czyreń ogniowy głównie na wierzbach i innych drzewach liściastych. Osikowy przyrasta bardziej w dół niż w bok i ma ostry brzeg, podczas gdy ogniowy ma brzeg szeroki i zaokrąglony.
Czyreń osikowy rośnie wyłącznie na osice, a czyreń jodłowy tylko na jodłach i rzadziej świerkach. Osikowy wyróżnia się też tym, że jego owocnik przyrasta bardziej w dół niż w bok i ma ostry brzeg.
Czyrogmatwica sosnowa rośnie na pniach starych, żywych sosen, a czyreń osikowy wyłącznie na osikach, więc o rozpoznaniu decyduje drzewo. Czyrogmatwica ma gruzełkowatą, głęboko spękaną powierzchnię i kasztanowy brzeg.
Więcej z kategorii Nadrzewne
