Zdjęcie: Svencapoeira · CC BY-SA 4.0 · źródło: Wikimedia Commons
Zdjęcie: Gerhard Koller / Mushroom Observer · CC BY-SA 3.0 · źródło: Wikimedia Commons
Zdjęcie: Rudolphous · CC BY-SA 4.0 · źródło: Wikimedia Commons
Zdjęcie: Jerzy Opioła · CC BY-SA 4.0 · źródło: Wikimedia Commons
Czyreń dębowy
Fomitiporia robusta
Inne nazwy: Guzoczyrka dębowa
Wieloletnia, zdrewniała huba w kształcie kopytka lub guza, do 30 cm szerokości, o popękanej, strefowanej powierzchni – za młodu żółtordzawej i aksamitnej, później ciemnordzawej do prawie czarnej, z jaśniejszym, zaokrąglonym brzegiem. Spód drobnoporowaty, brązowy. Rośnie głównie na żywych dębach, wywołując białą zgniliznę drewna; niejadalny.
Na co patrzeć
Sezon
W Polsce
144 stwierdzenia z Polski, z 16 województw — w bazie GBIF, która gromadzi m.in. obserwacje z iNaturalist i okazy z kolekcji zielnikowych.
Ostatnie: 18 września 2026.
Najwięcej stwierdzeń: lubelskie (18), podlaskie (18), mazowieckie (11).
Stan na 18 października 2026. Mapa pokazuje, gdzie grzyb zgłaszano, a nie gdzie rośnie — tam, gdzie mniej osób fotografuje grzyby, stwierdzeń jest mniej. Zobacz stwierdzenia w GBIF
Łatwo pomylić z
Podobne gatunki wskazane w opisach Wikipedii — sprawdź różnice, zanim zdecydujesz.
Czyreń dębowy wybiera stare dęby i często siedzi wysoko w ich koronach, a czyreń jodłowy trzyma się jodeł, rzadziej świerków. Obie są twardymi, wieloletnimi hubami z jaśniejszym brzegiem przyrostu, więc gatunek drzewa jest najlepszą wskazówką.
Więcej z kategorii Pozostałe
