
Zdjęcie: Murselin Guney / Mushroom Observer · CC BY-SA 3.0 · źródło: Wikimedia Commons
Zdjęcie: zaca / Mushroom Observer · CC BY-SA 3.0 · źródło: Wikimedia Commons
Zdjęcie: Huafang / Mushroom Observer · CC BY-SA 3.0 · źródło: Wikimedia Commons
Zdjęcie: James Lindsey · CC BY-SA 3.0 · źródło: Wikimedia Commons
Ciemnobiałka krótkotrzonowa
Melanoleuca brevipes
Kapelusz 2–8 cm, płaski, z początku ciemnoszary do prawie czarnego, potem szary, w końcu blednący do matowobrązowawego. Blaszki gęste, białe. Charakterystyczny jest bardzo krótki, zaledwie 1–3 cm, krępy i białawy trzon. Pojawia się w trawie łąk, pastwisk i przydroży, w parkach i ogrodach. Grzyb jadalny.
Na co patrzeć
Sezon
W Polsce
44 stwierdzenia z Polski, z 3 województw — w bazie GBIF, która gromadzi m.in. obserwacje z iNaturalist i okazy z kolekcji zielnikowych.
Ostatnie: 2024 r..
Najwięcej stwierdzeń: łódzkie (16), wielkopolskie (4), zachodniopomorskie (3).
Stan na 18 października 2026. Mapa pokazuje, gdzie grzyb zgłaszano, a nie gdzie rośnie — tam, gdzie mniej osób fotografuje grzyby, stwierdzeń jest mniej. Zobacz stwierdzenia w GBIF
Łatwo pomylić z
Podobne gatunki wskazane w opisach Wikipedii — sprawdź różnice, zanim zdecydujesz.
Ciemnobiałkę krótkotrzonową zdradza bardzo krótki, zaledwie 1–3 cm, krępy i białawy trzon; kapelusz ma najpierw prawie czarny, potem szarzejący. Ciemnobiałka białoszara ma trzon dłuższy, podłużnie włóknisty, i blaszki żółknące z wiekiem. Obie są jadalne.
Ciemnobiałka krótkotrzonowa ma bardzo krótki, krępy, białawy trzon i rośnie na łąkach, pastwiskach i w parkach. Ciemnobiałka brązowomiąższowa ma ciemnobrązowy, podłużnie włóknisty trzon i spotyka się ją wśród traw w olsach. Obie są jadalne.
Ciemnobiałka krótkotrzonowa ma trzon bardzo krótki, krępy i białawy, a bulwiastotrzonowa — dłuższy, z wyraźnie zgrubiałą podstawą. Kapelusze obu są ciemne, szarobrązowe, z wiekiem blakną. Obie są jadalne.
Podobne są też: Ciemnobiałka jasnoszara


