
Zdjęcie: Gerhard Koller / Mushroom Observer · CC BY-SA 3.0 · źródło: Wikimedia Commons
Zdjęcie: Gerhard Koller / Mushroom Observer · CC BY-SA 3.0 · źródło: Wikimedia Commons
Ciemnobiałka bulwiastotrzonowa
Melanoleuca stridula
Kapelusz 3–8 cm, płaski lub lekko lejkowaty, ciemnoszarobrązowy do czarnobrązowego, po wyschnięciu szarzejący; blaszki gęste, białe do kremowych; trzon z wyraźnie zgrubiałą podstawą. Rośnie od lata do jesieni w lasach mieszanych, parkach i przy drogach. Jadalna, ale mało smaczna.
Na co patrzeć
Sezon
W Polsce
4 stwierdzenia z Polski, z 2 województw — w bazie GBIF, która gromadzi m.in. obserwacje z iNaturalist i okazy z kolekcji zielnikowych.
Ostatnie: 2009 r.
Najwięcej stwierdzeń: wielkopolskie (3), łódzkie (1).
Stan na 18 października 2026. Mapa pokazuje, gdzie grzyb zgłaszano, a nie gdzie rośnie — tam, gdzie mniej osób fotografuje grzyby, stwierdzeń jest mniej. Zobacz stwierdzenia w GBIF
Łatwo pomylić z
Podobne gatunki wskazane w opisach Wikipedii — sprawdź różnice, zanim zdecydujesz.
Ciemnobiałka bulwiastotrzonowa ma trzon wyraźnie zgrubiały u podstawy i płaski lub lekko lejkowaty kapelusz, szarzejący po wyschnięciu. Ciemnobiałka ciemna ma mały, tępy garbek i pachnie lekko gorzkimi migdałami. Obie są jadalne, więc pomyłka niczym nie grozi.
Ciemnobiałka krótkotrzonowa ma trzon bardzo krótki, krępy i białawy, a bulwiastotrzonowa — dłuższy, z wyraźnie zgrubiałą podstawą. Kapelusze obu są ciemne, szarobrązowe, z wiekiem blakną. Obie są jadalne.
Ciemnobiałka płowa ma jaśniejszy, karmelowy lub ochrowy kapelusz, kremowe blaszki i żółty do pomarańczowego miąższ u nasady trzonu; pojawia się głównie wczesną wiosną. Ciemnobiałka bulwiastotrzonowa jest ciemnoszarobrązowa do czarnobrązowej i rośnie od lata do jesieni. Obie są jadalne.
