Zdjęcie: Dimitar Bojantchev / Mushroom Observer · CC BY-SA 3.0 · źródło: Wikimedia Commons
Zdjęcie: Inocybenfan / Mushroom Observer · CC BY-SA 3.0 · źródło: Wikimedia Commons
Zdjęcie: Jerzy Opioła · CC BY-SA 4.0 · źródło: Wikimedia Commons
Zdjęcie: Lukas from London, England · CC BY-SA 2.0 · źródło: Wikimedia Commons
Ciemnobiałka jasnoszara
Melanoleuca exscissa
Kapelusz 4–7 cm, płaski z płytkim wgłębieniem i tępym garbkiem; na sucho srebrzystosiwy i delikatnie pilśniowy, po deszczu siwobrązowawy i błyszczący. Blaszki gęste, białe do jasnokremowych, trzon jasnobrązowy. Miąższ pachnie stęchłymi orzechami, w smaku przypomina kapustę. Rośnie na łąkach, pastwiskach, polanach i trawiastych skrajach lasów; jadalna.
Na co patrzeć
Sezon
W Polsce
4 stwierdzenia z Polski, z 2 województw — w bazie GBIF, która gromadzi m.in. obserwacje z iNaturalist i okazy z kolekcji zielnikowych.
Ostatnie: 2019 r.
Najwięcej stwierdzeń: wielkopolskie (2), dolnośląskie (1).
Stan na 18 października 2026. Mapa pokazuje, gdzie grzyb zgłaszano, a nie gdzie rośnie — tam, gdzie mniej osób fotografuje grzyby, stwierdzeń jest mniej. Zobacz stwierdzenia w GBIF
Łatwo pomylić z
Podobne gatunki wskazane w opisach Wikipedii — sprawdź różnice, zanim zdecydujesz.
Ciemnobiałka jasnoszara jest wyraźnie jaśniejsza — na sucho srebrzystosiwa i delikatnie pilśniowa — a jej miąższ pachnie stęchłymi orzechami. Ciemnobiałka ciemna ma ciemniejszy kapelusz i zapach gorzkich migdałów. Obie są jadalne.
Ciemnobiałka krótkotrzonowa ma wyraźnie krótszy, krępy, białawy trzon i za młodu ciemniejszy, prawie czarny kapelusz. Ciemnobiałka jasnoszara jest na sucho srebrzystosiwa, ma jasnobrązowy trzon i pachnie stęchłymi orzechami. Obie rosną na łąkach i obie są jadalne.
Więcej z kategorii Pozostałe
