Zdjęcie: Davide Puddu · CC BY-SA 3.0 · źródło: Wikimedia Commons
Zdjęcie: 2010-09-05 · CC BY-SA 3.0 · źródło: Wikimedia Commons
Zdjęcie: Eric Smith (esmith) · CC BY-SA 3.0 · źródło: Wikimedia Commons
Zdjęcie: Eva Weme · CC BY 4.0 · źródło: Wikimedia Commons
Złotak czerwonawy
Buchwaldoboletus lignicola
Filcowaty kapelusz pęka z wiekiem na poletka odsłaniające rdzawobrązowy miąższ, a cytrynowożółte rurki sinieją po dotknięciu. Rośnie na korzeniach iglaków opanowanych przez hubiaka; skrajnie rzadki i wart ochrony.
Na co patrzeć
Sezon
W Polsce
18 stwierdzeń z Polski, z 6 województw — w bazie GBIF, która gromadzi m.in. obserwacje z iNaturalist i okazy z kolekcji zielnikowych.
Ostatnie: 2024 r..
Najwięcej stwierdzeń: pomorskie (9), łódzkie (4), śląskie (2).
Stan na 18 października 2026. Mapa pokazuje, gdzie grzyb zgłaszano, a nie gdzie rośnie — tam, gdzie mniej osób fotografuje grzyby, stwierdzeń jest mniej. Zobacz stwierdzenia w GBIF
Łatwo pomylić z
Podobne gatunki wskazane w opisach Wikipedii — sprawdź różnice, zanim zdecydujesz.
Złotak złotopory ma różowawy do brązowego, w wilgoci wyraźnie lepki kapelusz i złotożółte pory niezmieniające barwy, a rośnie pod dębami i bukami. Złotak czerwonawy wyrasta na korzeniach drzew iglastych opanowanych przez hubiaka, a jego cytrynowożółte rurki sinieją po dotknięciu.
Lejkoporek olszowy ma zamszowy, piaskowożółty kapelusz i krótkie, cytrynowożółte rurki silnie zbiegające na trzon; rośnie pod olszami na mokradłach. Złotak czerwonawy wyrasta na korzeniach drzew iglastych, a jego filcowaty kapelusz pęka na poletka. Złotak jest skrajnie rzadki.
Więcej z kategorii Podgrzybki
