
Zdjęcie: Dmitriy Bochkov · CC BY-SA 3.0 · źródło: Wikimedia Commons
Zdjęcie: Dmitriy Bochkov / Mushroom Observer · CC BY-SA 3.0 · źródło: Wikimedia Commons
Zdjęcie: Jerry Cooper · CC BY 4.0 · źródło: Wikimedia Commons
Zdjęcie: David Whyte · CC BY-SA 4.0 · źródło: Wikimedia Commons
Suchogrzybek przybrzeżny
Xerocomellus ripariellus
Aksamitny, karminowoczerwony kapelusz w suchą pogodę pęka na drobne pola przypominające kostkę brukową, spod których widać jasnożółty miąższ. Rośnie w podmokłych lasach liściastych, zwłaszcza z topolami i olchami.
Na co patrzeć
Sezon
W Polsce
10 stwierdzeń z Polski, z 4 województw — w bazie GBIF, która gromadzi m.in. obserwacje z iNaturalist i okazy z kolekcji zielnikowych.
Ostatnie: wrzesień 2025.
Najwięcej stwierdzeń: dolnośląskie (5), łódzkie (2), podlaskie (2).
Stan na 18 października 2026. Mapa pokazuje, gdzie grzyb zgłaszano, a nie gdzie rośnie — tam, gdzie mniej osób fotografuje grzyby, stwierdzeń jest mniej. Zobacz stwierdzenia w GBIF
Łatwo pomylić z
Podobne gatunki wskazane w opisach Wikipedii — sprawdź różnice, zanim zdecydujesz.
Suchogrzybek przybrzeżny rośnie w podmokłych łęgach i olsach pod wierzbami, topolami i olchami, a jego kapelusz jest karminowoczerwony. Suchogrzybek zmienny wybiera dęby, ma kapelusz od ochrowego po czarniawobrązowy, a uszkodzony trzon sinieje. Oba są jadalne.
Suchogrzybek przybrzeżny ma przy podstawie trzonu czerwone grudki, a jego karminowy kapelusz w suszy pęka w drobną kostkę; rośnie w wilgotnych lasach z topolami i olchami. Podgrzybek czerwonawy takich grudek nie ma, a kapelusz z wiekiem blednie do różowawego.


