Zasłonak miedzianogłowy
Cortinarius orichalceus
Mięsisty kapelusz 5–9 cm, bardzo lepki, oliwkowy do oliwkowoochrowego, z wiekiem coraz bardziej rdzawy – oliwkowy pozostaje tylko brzeg. Gruby, sztywny trzon kończy się stożkową bulwą; biały miąższ nie pachnie, a w smaku jest nieco nieprzyjemny. Rośnie w górach pod świerkami i bukami na wapieniu; w Polsce rzadki.
Na co patrzeć
Sezon
Sezonu owocowania tego gatunku nie udało się ustalić: źródła, z których korzystamy, nie podają go wprost, a notowań z Polski i reszty Europy jest za mało, by go wyznaczyć.
W Polsce
W bazie GBIF nie ma jeszcze stwierdzeń tego gatunku z Polski (stan na 18 października 2026). To nie znaczy, że tu nie rośnie — zwykle tylko tyle, że nikt go nie zgłosił.
Łatwo pomylić z
Podobne gatunki wskazane w opisach Wikipedii — sprawdź różnice, zanim zdecydujesz.
Zasłonak miedzianogłowy wygląda bardzo podobnie, ale jego biały miąższ nie ma zapachu, a zasłonak anyżkowy ma miąższ żółtozielonkawy, silnie pachnący anyżem nawet po wysuszeniu. Miedzianogłowy ma też stożkową bulwę i bardzo lepki, oliwkowy kapelusz rdzawiejący z wiekiem.
Zasłonak miedzianogłowy rośnie tylko w górach, ma żółtawe blaszki i trzon oraz bardzo lepki, oliwkowy, z wiekiem rdzawiejący kapelusz. Zasłonak gniadofioletowy ma kapelusz czerwony w środku, z fioletowym brzegiem, a trzon u góry fioletowy, u dołu purpurowoczerwony.
Więcej z kategorii Zasłonaki
