Częsta pomyłka
Zasłonak anyżkowy czy zasłonak miedzianogłowy?
Jak je odróżnić: cechy obu gatunków obok siebie, ich sezon i siedlisko.
warunkowo jadalnyZasłonak miedzianogłowy to gatunek niejadalny — bez wartości kulinarnej albo o niepewnej jadalności. W atlasie „niejadalny” nie znaczy „bezpieczny”: jeśli nie masz pewności, co znalazłeś, nie zbieraj go.
Także zasłonak anyżkowy to gatunek tylko warunkowo jadalny — jadalny pod pewnym warunkiem albo budzący wątpliwości źródeł. Przeczytaj jego opis, zanim go zbierzesz.
Jak je odróżnić
Zasłonak miedzianogłowy wygląda bardzo podobnie, ale jego biały miąższ nie ma zapachu, a zasłonak anyżkowy ma miąższ żółtozielonkawy, silnie pachnący anyżem nawet po wysuszeniu. Miedzianogłowy ma też stożkową bulwę i bardzo lepki, oliwkowy kapelusz rdzawiejący z wiekiem.
Cechy obok siebie
Sezon
Kiedy owocuje zasłonak miedzianogłowy, źródła nie podają; zasłonak anyżkowy owocuje od sierpnia do października.
Opisy
Zasłonak anyżkowy
Kapelusz 5–11 cm, w wilgoci śliski, przy brzegu żółtozielonkawy do oliwkowobrązowego, na środku pomarańczowy lub miedziany; trzon z wyraźną bulwą. Żółtozielonkawy miąższ silnie pachnie anyżem, nawet po wysuszeniu. Rośnie pod świerkami w górach, na wapieniu. Bywa podawany jako jadalny, ale wśród zasłonaków jest wiele trujących, łudząco podobnych gatunków.
Więcej o gatunku →Zasłonak miedzianogłowy
Mięsisty kapelusz 5–9 cm, bardzo lepki, oliwkowy do oliwkowoochrowego, z wiekiem coraz bardziej rdzawy – oliwkowy pozostaje tylko brzeg. Gruby, sztywny trzon kończy się stożkową bulwą; biały miąższ nie pachnie, a w smaku jest nieco nieprzyjemny. Rośnie w górach pod świerkami i bukami na wapieniu; w Polsce rzadki.
Więcej o gatunku →Te gatunki zestawia artykuł Wikipedii: Zasłonak anyżkowy (pl). Wskazówki, jak je odróżnić, napisaliśmy własnymi słowami.