Częsta pomyłka
Zasłonak anyżkowy czy zasłonak słomkowożółty?
Jak je odróżnić: cechy obu gatunków obok siebie, ich sezon i siedlisko.
warunkowo jadalny
niejadalnyZasłonak słomkowożółty to gatunek niejadalny — bez wartości kulinarnej albo o niepewnej jadalności. W atlasie „niejadalny” nie znaczy „bezpieczny”: jeśli nie masz pewności, co znalazłeś, nie zbieraj go.
Także zasłonak anyżkowy to gatunek tylko warunkowo jadalny — jadalny pod pewnym warunkiem albo budzący wątpliwości źródeł. Przeczytaj jego opis, zanim go zbierzesz.
Jak je odróżnić
Zasłonak słomkowożółty jest bardzo podobny do zasłonaka anyżkowego; ma kapelusz do 15 cm w stonowanych barwach od słomkowożółtej po oliwkowobrązową i gęste blaszki rdzewiejące z wiekiem. Anyżkowy wyróżnia się pomarańczowym środkiem kapelusza i żółtozielonkawym miąższem o silnej woni anyżu.
Cechy obok siebie
Sezon
Oba gatunki owocują od sierpnia do października — wtedy łatwo o pomyłkę.
Opisy
Zasłonak anyżkowy
Kapelusz 5–11 cm, w wilgoci śliski, przy brzegu żółtozielonkawy do oliwkowobrązowego, na środku pomarańczowy lub miedziany; trzon z wyraźną bulwą. Żółtozielonkawy miąższ silnie pachnie anyżem, nawet po wysuszeniu. Rośnie pod świerkami w górach, na wapieniu. Bywa podawany jako jadalny, ale wśród zasłonaków jest wiele trujących, łudząco podobnych gatunków.
Więcej o gatunku →Zasłonak słomkowożółty
Duży zasłonak o kapeluszu 5–15 cm, śliskim w wilgoci, w stonowanych barwach od słomkowożółtej po oliwkowobrązową. Gęste blaszki ze słomkowożółtych stają się rdzawobrązowe. Rośnie od sierpnia do października pod sosną, świerkiem i jodłą, głównie na wapiennym podłożu; rzadki i w Polsce chroniony.
Więcej o gatunku →Te gatunki zestawia artykuł Wikipedii: Zasłonak anyżkowy (pl). Wskazówki, jak je odróżnić, napisaliśmy własnymi słowami.