Zdjęcie: Ryane Snow / Mushroom Observer · CC BY-SA 3.0 · źródło: Wikimedia Commons
Zdjęcie: Ryane Snow (snowman) · CC BY-SA 3.0 · źródło: Wikimedia Commons
Zdjęcie: Richard Sullivan / Mushroom Observer · CC BY-SA 3.0 · źródło: Wikimedia Commons
Zdjęcie: Convallaria majalis · CC BY-SA 3.0 · źródło: Wikimedia Commons
Wodnicha pachnąca
Hygrophorus agathosmus
Jasnoszary do popielatego, śliski kapelusz 4–8 cm, grube, rzadkie blaszki – białe, z wiekiem szarzejące – i białawy, suchy trzon. Biały miąższ silnie pachnie gorzkimi migdałami lub marcepanem, w chłodne dni słabiej. Rośnie w borach, często w mchu i trawie przy leśnych drogach, głównie powyżej 400 m; jadalna, ale mało smaczna.
Na co patrzeć
Sezon
W Polsce
13 stwierdzeń z Polski, z 4 województw — w bazie GBIF, która gromadzi m.in. obserwacje z iNaturalist i okazy z kolekcji zielnikowych.
Ostatnie: 2015 r.
Najwięcej stwierdzeń: podlaskie (5), małopolskie (3), lubuskie (1).
Stan na 18 października 2026. Mapa pokazuje, gdzie grzyb zgłaszano, a nie gdzie rośnie — tam, gdzie mniej osób fotografuje grzyby, stwierdzeń jest mniej. Zobacz stwierdzenia w GBIF
Łatwo pomylić z
Podobne gatunki wskazane w opisach Wikipedii — sprawdź różnice, zanim zdecydujesz.
Wodnicha marcowa nie ma wyraźnego zapachu i pojawia się od lutego do maja, tuż po zejściu śniegu, w lasach jodłowych. Wodnicha pachnąca silnie pachnie gorzkimi migdałami lub marcepanem i rośnie jesienią w borach, często przy leśnych drogach.
Wodnicha pachnąca i wodnicha kropkowana są szare i obie pachną migdałami. Kropkowana jest mniejsza, a jej kapelusz i trzon pokrywają ciemne ziarenka i łuseczki; pachnąca ma gładki, śliski kapelusz i biały, suchy trzon. Obie są jadalne.
Wodnicha świerkowa jest biała i niewielka, a jej miąższ nie ma zapachu. Wodnicha pachnąca ma jasnoszary do popielatego kapelusz i silnie pachnie gorzkimi migdałami lub marcepanem. Obie są jadalne, choć mało smaczne.
Więcej z kategorii Wodnichowate
