
Zdjęcie: Andreas Kunze · CC BY-SA 3.0 · źródło: Wikimedia Commons
Zdjęcie: Sava Krstic (sava) · CC BY-SA 3.0 · źródło: Wikimedia Commons
Zdjęcie: Jerzy Opioła · CC BY-SA 3.0 · źródło: Wikimedia Commons
Zdjęcie: James K. Lindsey · CC BY-SA 3.0 · źródło: Wikimedia Commons
Wodnicha oliwkowobiała
Hygrophorus olivaceoalbus
Kapelusz 3–7 cm, siwobrązowy do oliwkowobrązowego z ciemniejszym, tępym garbem, grubo pokryty śluzem. Blaszki białe, grube i rzadkie, zbiegające; smukły, białawy trzon nosi śluzowate resztki osłony w zygzakowaty wzór. Rośnie gromadnie pod świerkami; jadalna po zdjęciu oślizgłej skórki, choć jej smak bywa różnie oceniany.
Na co patrzeć
Sezon
W Polsce
23 stwierdzenia z Polski, z 5 województw — w bazie GBIF, która gromadzi m.in. obserwacje z iNaturalist i okazy z kolekcji zielnikowych.
Ostatnie: 2023 r.
Najwięcej stwierdzeń: zachodniopomorskie (7), małopolskie (6), podlaskie (5).
Stan na 18 października 2026. Mapa pokazuje, gdzie grzyb zgłaszano, a nie gdzie rośnie — tam, gdzie mniej osób fotografuje grzyby, stwierdzeń jest mniej. Zobacz stwierdzenia w GBIF
Łatwo pomylić z
Podobne gatunki wskazane w opisach Wikipedii — sprawdź różnice, zanim zdecydujesz.
Wodnicha oliwkowobiała jest mniejsza, ma cienki miąższ i białawy trzon ze śluzowatymi resztkami osłony w zygzakowaty wzór; rośnie gromadnie pod świerkami. Wodnicha oliwkobrązowa jest większa i bardziej śliska, ma nad pierścieniem białe brodawki i chętnie rośnie pod dębami.
Wodnicha brunatnobiała jest wyraźnie większa i jaśniejsza, ma gruby, jędrny miąższ i rośnie pod sosnami, zwłaszcza na wapieniach. Wodnicha oliwkowobiała jest smuklejsza, ma na trzonie zygzakowaty wzór ze śluzowatych resztek osłony i rośnie pod świerkami, często w mchu. Obie są jadalne.
Wodnicha oliwkowobiała jest grubo pokryta śluzem, ma na trzonie zygzakowaty wzór i kapelusz bez ziarenek. Wodnicha kropkowana ma suchy trzon obsypany oliwkowymi do czarniawych ziarenkami, a szary kapelusz nakrapiany drobnymi łuseczkami. Obie są jadalne.
Podobne są też: Wodnicha późna


